Open brief aan Uma Thurman

“I roared and I rampaged” Harry Prenger 1 mei 2004 Aantal reacties: 6

Beste Uma,

Allereerst gefeliciteerd met je vierendertigste verjaardag. Ik hoop dat je er een leuke dag van hebt gemaakt, thuis in New York neem ik aan?

Onlangs zag ik je in Kill Bill 2. In een woord: fantastisch! Al die verschillende emoties die je van het doek laat spatten. Een mooie acteerprestatie Uma. Hopelijk ben je het met me eens dat Kill Bill 2 veel beter is dan Kill Bill 1. Maar wat maakt het uit. Goede acteurs spelen uitsluitend in goede films. Eerlijk gezegd moet ik bekennen dat ik je in sommige van je oude films, bijvoorbeeld Henry & June, niet goed meer kan herinneren. Tja Uma, ik ben bang dat je steeds vaker in een adem wordt genoemd met de films van Quentin Tarantino.

Wat opvalt aan jouw acteren is dat jij een regisseur verschillende karakters kunt laten zien. Daarom ben je volgens mij makkelijk te casten en in staat uiteenlopende rollen te spelen zonder dat je je laat vastpinnen op een personage. Wellicht zonder dat je het zelf beseft heb je intussen menige klassieke filmscène op je naam geschreven. Vooral de scène in Pulp Fiction waar je met John Travolta in een restaurant uitgebreid over ditjes en datjes praat is er zo een. Het lijkt wel een one-woman-show, zoals je de aandacht op je zelf vestigt met een vlotte babbel, het tuiten van je volrode lippen, de onweerstaanbare blikken vanonder je ravenzwarte pony. En dan de manier waarop je zo leuk “yummy” zegt na een slokje van je five dollar milkshake. Als toeschouwer proef je bijna hoe lekker die milkshake is. Wanneer je even later naar het toilet loopt (en hoe) en je neusje “poedert”, blijk je dus een snuif cocaïne te hebben genomen! Neuswrijvend omhoog kijkend roep je in extase tegen de spiegel: “I said goddàmn, goddàmn”. Dit zijn onvergetelijke filmmomenten, Uma.
Trouwens, wat heeft die Quentin toch met je voeten? Is hij een voetenfetisjist? In Pulp Fiction zien we enkele shots van je voeten en in Kill Bill 1 mochten we zelfs een minuut lang naar je tenen staren (“wiggle, wiggle, the big toe”). Leuke, lieve teentjes heb je Uma. In Kill Bill 2 plette je een oogbal met je tenen, zoiets zie je ook niet elke dag.
Even schrikken geblazen was de scène Kill Bill 2 waarin je levend wordt begraven. Ik kreeg er een spontane claustrofobieaanval van. Achteraf hoorde ik dat je zelf ook moeite had met deze scène.

Verder staat jouw rol in Batman & Robin in mijn geheugen gegrift. Ik zal niet snel vergeten hoe je de milieufeeks Poison Ivy speelde: licht ontvlambaar, wulps, hysterisch. Om gek van te worden. De vervreemdende film Gattaca liet een andere kant van je zien. Daarin was je een sfinx van ingetogen, breekbare afstandelijkheid, mooi maar onbereikbaar, zoals het hoort, maar daarom niet minder sexy. Je kordate optreden in de lowbudget film Tape vond ik eveneens prachtig. Je tegenspelers, waaronder je echtgenoot Ethan Hawke, gaf je flink weerwoord. Ha, ha, hij werd er helemaal stil van. Mag ik vragen of jullie nog bij elkaar zijn? Ik hoorde dat je de scheiding hebt aangevraagd. Lijkt me erg, twee kinderen en dan een huwelijk na zes jaar te zien stranden. Maar was jij het niet die beweerde "It is better to have a relationship with someone who cheats on you than with someone who does not flush the toilet".

Excuseer, het is niet netjes om over je uiterlijk te praten, zeker niet in het bijzijn van anderen. Ik neem aan dat je er geen moeite mee hebt als mensen iets over je voorkomen beweren. Je weet zelf toch ook donders goed dat je er bekoorlijk uitziet, als ik zo vrij mag zijn. Die Zweedse, ietwat koele oogopslag heb je zeker van je moeder. Als actrice en voormalig fotomodel weet je natuurlijk hoe je je uiterlijk in je voordeel kunt gebruiken. Soms lijk je een onschuldig tienermeisje, ondeugend en onvoorspelbaar, net zo makkelijk zet je een volwassen vrouw neer die niet met zich laat spotten. Je boft met je ranke postuur en lengte van 1 meter 83, of was het 82? Nou ja, in elk geval doe je er je voordeel ermee. Werd je nooit gepest vroeger op school?

Ach Uma, wat jou zo bijzonder maakt is dat je nooit het achterste van je tong laat zien; bij jou weet je nooit wat er gaat gebeuren en wat je gaat doen. Daarom is jouw acteerspel in alle opzichten adembenemend. Je acteert wispelturig en naturel, alsof je improviseert. Ik neem aan dat je er hard voor moet werken om zo te kunnen acteren.
Ik kan je moeilijk doorgronden Uma, je ogen verraden niet je ware aard en toch blijf ik geboeid naar je kijken. Als jij in beeld komt ben je het alle aandacht opzuigende middelpunt, terwijl je tegelijkertijd een mysterie blijft. Geloof me, dat kun je niet van alle vrouwen zeggen.

Dat je ondanks je sterstatus zo bescheiden bent gebleven wars van Hollywood glitter en glamour siert je eveneens Uma. Schoonheid zit hem trouwens niet alleen in uiterlijk vertoon. Ik waardeer het dat je allerlei liefdadigheidsdoelen steunt en democratisch presidentskandidaat John Kerry een handje helpt met zijn campagne.

Zo Uma, hier eindigt mijn brief. Hopelijk vond je me niet te vleierig.
Zie ik je binnenkort weer op het witte doek?

Groetjes,
Harry

Top