|
Monica
Dols
10 mei 2004
Untitled Document
Aantal reacties: 3
|
|
Weirdomusic.
Je moet er maar opkomen. En dat deed Marco Kalnenek, een Limburger
voor wie de wereld bestaat uit zeer diverse vreemdsoortige lp´s
en cd´s.
Zijn website, weirdomusic.com, is genomineerd voor een Webby en dat
was voor mij de aanleiding om deze man eens te interviewen.
Met
muziek heeft Marco altijd al iets gehad. Zijn jeugd bestond uit
pianolessen en schoolorkesten. Na de middelbare school is hij
dan ook richting conservatorium getrokken. Maar hier voelde Marco
zich toch niet helemaal thuis. De lichte jazz richting die hij
had gekozen vormde vooral technische goede mensen die voornamelijk
dingen van anderen naspeelden. Vanwege deze en andere oorzaken
stopte hij met de opleiding. Na wat omzwervingen kwam Marco terecht
in de boekhandel, waar hij nu nog steeds werkt.
De muziek is echter nooit minder belangrijk geworden, in tegendeel.
Steeds vaker struinde hij platenzaken en rommelmarkten af om de
meest obscure platen te scoren. Tijdens ons gesprek rent hij dan
ook steeds richting cd speler om me iedere keer opnieuw getuige
te laten zijn van een onbekende artiest die zijn aspiraties de
vrije loop heeft gelaten.
Er komen namen voorbij als La Monte Young, Xenakis en Charles
Wilp. |

Marco
Kalnenek van Weirdomusic |
Marco
sleept me naar zijn platenkast en trekt er lp´s uit die laten
zien dat de Verenigde Staten ooit helemaal in de ban waren van Hawaï.
Iedereen liep in die dagen in een Hawaii-shirt, zette een Tiki in
zijn tuin en kocht lp´s die er exotisch uitzagen. De hoezen
tonen mooie dames in zonnige kledij op de veranda van een houten hut
die je je voorstelt bij een romantisch onbewoond eiland. Of hoezen
van de bands zelf waarop duidelijk te zien is hoeveel exotische instrumenten
ze wel gebruikten.
En zo heeft alle muziek zijn tijdsdeel, zijn hippe momenten, waarbij
de discjockeys van dat moment de lp´s tevoorschijn toveren,
het stof eraf blazen en ze opnieuw leven inblaast. Uiteraard om na
een paar jaar weer in de vergetelheid te geraken. Denk bijvoorbeeld
aan hippe clubs als in Zandvoort aan Zee, waar oude Amerikaanse easy
listening werd gebruikt om te loungen. Maar ook een Morricone die
geassocieerd werd met westerns en nu weer door Tarantino wordt opgegraven
voor Kill Bill 2.
Marco vindt het dan ook jammer dat een aantal van deze artiesten door
de massa-uitgave ondergesneeuwd zijn geraakt en niet de waardering
hebben gekregen die zij toch verdienden.
Er zijn mensen die Weirdomusic beschouwen als een site met kitschige
muziek, die zo slecht is dat het weer leuk wordt. Dit is echter niet
de intentie van Marco. Hij vindt dat er vele platen tussenzitten die
echt de moeite waard zijn om te luisteren, die technisch goed in elkaar
zitten en die onterecht in het obscure circuit terecht zijn gekomen.
Ook is zijn bedoeling om een soort portaal te zijn voor mensen die
op zoek zijn naar deze muziek. Hij koopt dan ook niet alleen de lp,
hij gaat na de koop meteen op zoek naar alle info die hij over deze
muziek kan vinden, om dit vervolgens allemaal op zijn site te plaatsen.
Maar daarnaast verzamelt hij ook lp´s vanwege de leuke en kleurrijke
hoezen, vanwege zijn onbekendheid met de betreffende muziek, vanwege
het geprobeerde meeliften op roem van andere bands zoals allerlei
Beatle imitaties.
Naast het maken van sites brengt Marco ook nog een mini tijdschriftje
uit: Frauds en Frenzies die ik bij binnenkomst meteen in handen gedrukt
krijg. Daarin is o.a. te zien dat hij op visite is geweest bij Henk
van der Linden, maker van films als Dik Trom.
Dan is hij nog betrokken bij online platenlabel Comfortstand.com waarbij
Marco zelf te horen is op twee releases “Two Zombies Later”
en 'Interplanetary Materials”.
En nu wacht hij in spanning af, want op 12 mei zal de uitslag bekend
worden gemaakt van de Webby Awards. Aandacht voor deze Awards heeft
Marco in ieder geval gekregen, van L1 tot websites als Webwereld,
Planet Internet en Nu.nl. Hij had dit niet verwacht maar is uiteraard
trots op alles wat over zijn site geschreven wordt. Marco is dan ook
enige Nederlander die genomineerd is en een van de weinige niet Amerikaanse
sites die zijn opgenomen als kanshebber. Bovendien zijn de Webby Awards
voor het internet wat de Oscars voor de filmindustrie zijn; belangrijk
dus.
Ik kan me met moeite wegrukken van Marco´s platen en cd-kast,
van de artiesten waar ik veel meer over wil horen, van het gezellige
gesprek. Het is echter al laat en ik moet thuis nog snel de pc aanzetten,
even stemmen op de Webby Awards.
Top