Untitled DocumentUntitled Document
Bovengronds
Front
Artikelen
Archief
Album Top 5
De Afgrond In
Aanraders

Ondergronds
Over de Afgrond
Contact

Verwante Gronden
Artikelen van
Monica Dols

 
Onderwerp:
Cultuur

 
Commentaar
Moet de nieuwe film van Geert Wilders op voorhand verbannen worden of moet iedereen het voor zichzelf bepalen?

  Gepost door:Roger Dols
  Gepost op:2008-01-18 17:07:27
  (37 reacties)
  Eerder Commentaar

 
de Afgrond zoekt nog redactieleden en/of schrijvers. Wie biedt zich aan?

  Gepost door:monica
  Gepost op:2007-09-27 16:26:41
  (23 reacties)
  Eerder Commentaar

 

 

 

 

 

 

 
De Gentse Feesten

 

Een driedaagse reis door de tiendaagse van Gent
Monica Dols
28 juli 2004 Untitled Document
Aantal reacties: 1

 

Het is weer zover, de reis naar Gent is begonnen. Op vrijdag zet ik mij aan de passagierskant in de auto om mezelf onder te dompelen in zeer relaxte sferen die zo typisch zijn voor het Belgische land. Echter niet overal in Belgie worden feesten gevierd als in Gent. Daar is elk jaar het ultieme feest dat de stad tien dagen in zijn greep houdt;de Gentse Feesten.
De snelweg is redelijk rustig en het Bed en Breakfast is zo gevonden. Dit jaar geen hotel middenin de stad maar een B&B aan de rand van het centrum genaamd Laurent Delvaux, gelijknamig aan de straat waarin het ligt. Een hartelijk ontvangst valt ons ten deel en voor 75 euro per nacht blijken we in een ware oase terecht zijn gekomen. De gehele tweede verdieping van dit oude herenhuis is voor ons alleen. Op de derde verdieping wordt nog een studio gebouwd maar vooralsnog geen andere gasten in dit zeer smaakvolle verblijf. Men kan merken dat onze gastheer Emanuelle en gastvrouw Martine nog vers en enthousiast zijn, van behang tot servet, alles is tot in detail kloppend uitgevoerd.

Bed & breakfast

Natuurlijk hebben we honger en stevenen we af op een italiaans restaurant om de hoek. Na deze verversing maken we de ongeveer vijftien minuten durende wandeling richting centrum en strijken neer in de Dulle Griet. Dit is een befaamd café in Gent met een zeer uitgebreid aanbod aan biersoorten. Van een gewone pils tot aan bananenbier. Dan slenteren we rond en snuiven de sfeer op van het feestgedruis. We eindigen in het Baudelopark waar ieder jaar een houten dansvloer wordt gelegd en elke avond afsluit met het bal populair (dj’s draaien fijne plaatjes naar ieders smaak). Maar eerst is er deze vrijdag een optreden van Embrun (www.Embrun.be) die met hun eigen gemaakte muziek de voetjes van de vloer laten komen. Het is gebaseerd op ritmes van traditionele dansen zoals zij zelf zeggen, het meest klinkt het als middeleeuwse muziek. De mensen geven elkaar de hand en dansen samen in een grote slinger over de houten planken.
Rond twee uur houden wij het voor gezien en duiken in ons enorme boxspring bed voor een goede nachtrust. Helaas voor ons denken een groepje muggen daar anders over met als resultaat dat we lekgeprikt en wel aan het ontbijt verschijnen. De zon schijnt, het ontbijt op het terras ziet er zeer aantrekkelijk uit en een nieuwe dag vol feest ligt voor ons dus het humeur blijft op peil.
We zien het bord: zonder dwarsliggers rijden geen treinen. Het wijst ons de weg naar een debat over mondialisering. Het panel is divers, zeer beleefd en de debatleider laat alles lekker zijn gang gaan. Tijdens de pauze rennen we door de stad op zoek naar een drogist die aparaatjes tegen muggen verkoopt. Gezegend met een heus antimuggen geurtje keren we terug naar het debat. Het blijkt in totaal vier uur in beslag te nemen.

 

Met de geest actief zoeken we wat voedsel op. We belanden in Wok a Way, een soort fastfood restaurant met wokgerechten. Het eten wordt aan tafel gebracht in een kartonnen bakje zoals je ze ziet in amerikaanse films. Gelukkig krijg je zowel een vork als stokjes. Bij elk gerecht kun je zelf de kruiden en de saus kiezen. We wandelen vervolgens naar het st.Jacobsplein voor een optreden van Maxon Blewitt en Plastic Buddha. Frontman van Maxon Blewitt is Bjorn Eriksson, gitarist en componist bij Zita Swoon. Zowel Bjorn als de muziek klinken zeer amerikaans georienteerd. Voor de liefhebber een aanrader want technisch gezien is er niks mis met Bjorn’s muzikale uitspattingen. Echter zeer vernieuwend of verrassend is het niet te noemen.
Plastic Buddha bestaat uit Stephan Parmentier en Pieter Verschueren, twee voormalig sessiemuzikanten uit Antwerpen. Ze hebben nog wat bandleden mee en een zangeres. De muziek is een mix uit de dance en popwereld. Wellicht ietwat te rustig voor een buitenfeest. Ik kan ook niet de hele set afhoren omdat het tijd wordt om riching de Vooruit te gaan. Daar wordt elk jaar met de Gentse Feesten het 10 days off festival gehouden. Vele grote namen zijn er al verschenen en dit jaar zijn daar o.a. Ronni Size, Jazzanova, Dave Clark, T-raumschmiere en Roger Sanchez bij.

Jazzanova in Vooruit

Op deze zaterdag is het de beurt aan Jazzanova. Om stipt kwart voor elf kunnen we aansluiten in de rij om al trappelend van ongeduld te wachten op de opening. Na een kwartier is het zover en mogen we de ingewanden van dit gebouw bestormen. Na de eerste inspectieronde kan ik toch wel concluderen in het mooiste concertgebouw ooit te vertoeven! Zowel de grote zaal, als de zwart/witte zaal, als de ballroom bovenin. Sportschoenen zijn aan te raden want trappen, trappen en nog eens trappen, dat is kenmerkend voor de Vooruit. Negatief puntje is de consumptieprijs (2 euro) en de prijs voor het toiletbezoek (0,50 ct).
Intussen is het half twaalf en posteren we ons in de grote zaal op het balkon. Het publiek is intussen al volop in de danssferen want Slope weet menigeen in de juiste stemming te krijgen. Om een uur neemt de eerste dj van Jazzanova de boel over. Het klinkt goed, we stommelen de trap af en zaal in om al langzaam wat heen en weer te wiebelen op de maat van de muziek. Na een half uurtje echter brengt men Clara Hill naar voren. Weg zojuist opgebouwde ritmes. De zang is goed maar niet dansbaar. Het hele publiek staat er een beetje onduidelijk bij te kijken, niet goed wetende wat nu precies te doen. We proberen vast te houden en hoopvol wachten we af. Het wordt er niet beter op, prima luistermuziek maar niks opzwepends.
Een beetje verveeld wandelen we naar de zwart/witte zaal om daar bij Micatone terecht te komen. Dit is beter! Een jazzy zangeres met dancemuzikanten, aangesloten bij het Sonar Kollektive (www.sonarkollektiv.de). Na dit optreden nog even terug naar Jazzanova, de zangeres is weg maar de muziek kan toch niet bekoren. Rond drie uur begeven we ons al sloffend richting onze boxspring.
Het muggenaparaatje werkt perfect en aldus fris en monter begint de zondag. Na een lekkere pot muntthee in een indiaas theetuintje slenteren we richting droomschip. Daar vinden elke dag de jazzconcerten plaats. We bestellen koffie en gaan lekker zitten voor Sassi. Deze jonge Gentse muzikanten hebben twee mooie en elegante frontvrouwen, Esther Lybeert en Sandra Lammens. Heerlijke zondagmiddagmuziek, een rustige jazz die ontspannen aandoet en waar men met de ogen dicht van kan genieten.

Sassi  

Twee uur lang weten zij het publiek te boeien dat aan het eind terecht om nog een toegift vraagt.
Zeer ontspannen strekken we de benen om door de stad te wandelen richting Soulfood café.
De inrichting lichtelijk kitsch en met het bord op schoot genieten we van onze bestelde pasta’s. De bestelde citroenjenever blijkt te worden geserveerd in normaal longdrinkglas…
Om acht uur begeven we ons richting de Tempelier, een minicafe waar overdag op de eerste verdieping de helderzienden de scepter zwaaien. Echter elke avond ook tijd voor dichtkunst.
Kenny de Thaay heet de jonge dichter die 1 lang en 6 korte gedichten voordraagt in een roezemoes die sommige regels doet vervagen voor de aandachtige luisteraar. Na afloop vraag ik hem dan ook of het niet frustrerend is om voor te dragen in een kroeg. Hij beaamd dit maar beargumenteerd dat het beter is dan op zijn kamertje te blijven en aan zichzelf voor te dragen. Ik heb toch bewondering voor de moed, doorzettingsvermogen en de zeer goede gedichten van Kenny. Hopelijk wil hij eens iets van zijn werk op de Afgrond presenteren.

Kenny de Thaay

De rest van de avond worden we gedwongen door te brengen in diverse kroegen vanwege plotselinge regenval. Dit zorgt voor toenemende vormen van vermoeidheid en rond een uur houden we het dan ook voor gezien. Het B&B in de Delvauxstraat wordt voor de laatste maal aangedaan. Maandagochtend nemen we afscheid van onze gastvrouw en rijden de file tegenmoet.
De Gentse Feesten 2004 zijn om. Er was weer veel te zien, veel te horen en veel om van te genieten. Laten we hopen dat de discussie over mogelijke entreegelden op de diverse pleinen een stille dood sterft en er volgend jaar gewoon net zoveel te beleven valt voor de vele bezoekers!
www.gentsefeesten.be

Top