Koffieleut

Oftewel hoe de hype de koffie verdreef. Monica Dols 18 augustus 2004 Aantal reacties: 7

Zaterdag
“ He hoi”
“ hoi”
“ jij krijgt nog wat geld van mij “
“ neu laat maar zitten joh”
“ echt waar?”
“ echt waar”
“ cool, zeker weten?”
“ geef me maar bak koffie als ik volgende week langskom”
“ ik heb senseo, ook goed?”
“ is dat koffie?”
“ ja dat zeggen ze altijd op die reclame”
“ oh, ok dan”

Zondag
Ik schrijf in mijn dagboek: koffie is geen luxe maar een noodzakelijkheid. Ik dien het daarom vooral in grote hoeveelheden en gepaste sterkte aan mezelf toe. Daarbij heb ik het niet over gehypte troep maar over de echte bruine drab.

Maandag
“ Hoi met mam”
“ Hoi mam”
“ Zeg schat, wat ik wilde vragen: heb jij al een senseo?”
“ nee, ik heb geen senseo”
“ oh want pap en ik wilde je er graag een kopen”
“ dat is heel lief maar nee dank je”
“ ja maar, die dingen zijn heel handig hoor”
“ nee mam, ik hoef er echt geen”
“ nou ja, het was maar een vraag hoor!”
“ heel lief mam, ik hoef er dus geen”

Dinsdag
“ Hoi met mij!”
“ Hoi jij”
“ wanneer kwam jij nog eens langs?”
“ nou morgen, en ik kom op bezoek als je het goed vindt”
“ haha, ja tuurlijk. Ok, wat drink je?”
“ nou gewoon, koffie he”
“ oh ja, nou ik heb senseo!”
“ heb je ook koffie?”
“ hahahhaa, grapjas. Welke smaak wil je?”
“ uhm, doe maar cafeinesmaak”
“ nou dan haal ik wel verschillende pads”
“ pardon, pads?”
“ ja, van die senseopads”
“ oh, en dat zijn?”
“ nou die stop je het apparaat he, en dan komt er koffie uit”
“ oh lachu, denk ik”
“ ik zie je morgen!!”

Woensdag
Vijf keer senseospotje gezien, kon er niet meer langszappen. Fijn, nu zit dat deuntje in mijn hoofd.

Donderdag
“ Hoi met je zus”
“ Ha zus”
“ Nog wat leuks gedaan””
“ mwah, jij?”
“ ja ja, heb me de nieuwe senseo gekocht!”
“ oh?”
“ jaaaa, want die blauwe was kapot he, het klepje. En toen dacht ik, kun je net zo goed de limited edition kopen!”
“ zo zo, en wat is daar zo bijzonder aan?”
“ nou, die is rood!”
“ neeeeee echt??!!”
“ jaaa! En het klepje is ook beter he?!”
“ oh jee, dan is het zeker limited”
“ ach jij altijd met je cynisme”
“ wie ik?”
“ nou, ik ga weer ophangen he. Doeoeie”

Vrijdag
Heb me voorgenomen voorlopig geen visites meer te doen. Lekker thuis koffie drinken. In een MOK, helemaal VOL met echte KOFFIE! Zal wel niet lukken.

Zaterdag
“ hoi schat”
“ hoi mam”
“ zeg ik heb nog eens zitten denken he”
“ ach zal ik de krant bellen?”
“ nee serieus, over dat apparaat”
“ wat is er mis met mijn vibrator?”
“ hihihi, neeee ik bedoel die senseo”
“ oh dat overbodige apparaat”
“ je wilt m dus nog steeds niet?”
“ wat denk je zelf?”
“ nou, laat ook maar”
“ prima!”
“ maar kom straks niet zeuren over feit dat je er geen hebt he?!”

Zondag
Ik heb me er bij neergelegd. Overal waar ik kom, winkel, famillie, vrienden, staat het beroemde apparaat. Geslaagd om dat truttige reclamespotje. Om de “pads” die de schappen veroveren. Om de halve kopjes prut die het apparaatje uitperst (vast geen limburgse uitvinding). Om het zogenaamde gemak. Om de meerderheid van de bevolking die erin trapt.
Morgen weer werken gelukkig. Koffie uit de automaat in plastic bekertjes.

Top