Een open sollicitatiebrief

Wat een wanhopig werkzoekende drijft tot het grijpen naar creatieve schrijfmanieren. Monica Dols 29 oktober 2004 Aantal reacties: 1

Aan de betreffende werkgever,

Normaal gesproken zit een sollicitatiebrief natuurlijk heel anders in elkaar dan hetgeen wat u op dit moment krijgt voorgeschoteld. Echter, ik ben wanhopig!
Nou, nou, zult u denken, is dat niet een beetje overdreven?! Hierop is het antwoord dat alles relatief is maar wel een mooie symbolische aanduiding voor mijn al drie jaar durende zoektocht naar passend werk.
Mijn huidige werk bestaat uit administratieve handelingen bij een distributiebedrijf. Wij bezorgen dagbladen, huis aan huis bladen, folders en geadresseerde post.
Dat is voor vele werknemers van dit bedrijf een boeiend vak en een fijne manier van geld verdienen.
Voor mij niet. In het verleden heb ik vooral gewerkt in de gezondheidszorg. Bij de pogingen om hier buiten te treden bemerkte ik toch een vreemd soort gevoel. Alsof ik niet meer thuis was maar uit ging logeren. De behoefte om altijd weer naar huis terug te keren bleef dan ook bestaan.
Helaas is het werk in huidige tijd niet in ruime porties voor handen. Dit heeft er ook voor gezorgd dat ik al drie jaar probeer zeer gemotiveerd een voor mij demotiverende functie uit te oefenen.
Zoals u kunt zien in mijn c.v. heb ik nogal wat verschillende ervaringen. Nu kunt u zich afvragen of dat zo goed is. Is dit een type dat het na een jaar al voor gezien houdt en de door de werkgever ingestoken tijd en energie niet waardeert?!
Nee. Dit is niet het geval. Uiteraard heb ik bij al deze ervaringen een verhaal, waarvan sommige inhouden dat ik er zelf mee ben gestopt tot aan bezuinigingen die de werkgever noodzaakten mij te laten gaan.
Echter deze ervaringen neem ik wel mee. Ik heb ze in mijn hoofd geprent, netjes opgeborgen in een min of meer geordend archief en mocht het nodig zijn kan ik een en ander uit de kast trekken.
Dit om aan te geven dat diverse ervaringen erbij kunnen helpen flexibel te zijn, of moeilijke situaties beter het hoofd te bieden.
Ik ga mijn pleidooi niet te lang maken. Ten eerste wil ik voorkomen dat u boven deze brief in slaap valt. Ten tweede is me altijd ingeprent dat werkgevers korte, krachtige brieven willen lezen.
Voor mij is het na versturen van deze brief alleen nog hopen op een dag waarbij u mij een vruchtvol gesprek aanbiedt. In deze tijden is een gesprek het beste wat een sollicitant zich mag wensen, los van of er überhaupt een vervolg aan wordt gegeven.
Misschien klink ik wat mistroostig. Geen zorgen, ik leg u niet de last van een aankomende depressie op uw schouders en natuurlijk wil ik voorkomen dat u straks na het lezen van deze brief met wekenlange schuldgevoelens rondloopt. U bent nergens toe verplicht. Dit is een open brief met vooral het verzoek mij in uw gedachten te houden. Misschien komt er een dag waarop u denkt: hé, dat is wellicht iets voor mevrouw Dols. Misschien komt die dag niet.
Maar ik blijf hopen. Hopen op een functie waarbij ik mijn hart weer kan gebruiken, waarbij ik mijn motivatie niet vanuit het puntje van mijn tenen moet knijpen.

Mag ik u hartelijk danken voor het lezen van deze brief, voor de genome moeite hierin?!
Ik zal deze brief ook plaatsen op mijn website, zodat mijn kansen misschien toenemen mocht er per ongeluk iemand op terechtkomen.

Met vriendelijke groet,
Monica Dols

Top