Theo van Gogh Vermoord

Harry Prenger 2 november 2004

GODVERDOMME! Marlon Brando, John Peel en nu Theo van Gogh. Alweer een held dood, mijn favoriete columnist. “Eigenzinnige meningen van onafhankelijke denkers”, luidt de omschrijving van onze sitelink naar www.theovangogh.nl. Eigenzinnig was Theo van Gogh. Hij was de laatste grote strijder van het vrije woord. Vreemde woorden in een land waar burgers en overheid nog steeds denken dat tolerantie en vrijheid van meningsuiting hoog in het vaandel staan; begrippen die sinds de dood van Pim Fortuyn (de Goddelijke Kale volgens Van Gogh) bij het grof vuil zijn gezet.

Van Gogh was een begenadigd film-, tv maker en filmliefhebber (zijn favoriete film The Nightporter ging over een relatie tussen een concentratiekampbewaker en zijn slachtoffer).
Spraakmakend waren zijn columns waarin hij de vloer aanveegde met bijna alles en iedereen, politici, fatsoensrakkers, persoonlijke tegenstanders, religieuze fanatici, algehele huichelaars of voor zijn part iedereen waar hij een appeltje mee te schillen had. Wie het aan de stok kreeg met Van Gogh was nog niet jarig. Van Gogh schuwde de persoonlijke belediging niet (vraag maar aan Frits Barend of de hoofdredacteur van NRC Handelsblad).

Steeds vaker schreef Van Gogh over fundamentalistische moslims, iets wat hem bepaald niet in dank werd afgenomen. Over de toenemende bedreigingen aan zijn adres deed hij nogal luchtig. Van Gogh was voor niets en niemand bang en van lijfwachten wilde hij niks weten. Theo van Gogh zei wat hij dacht, recht voor de raap en het heeft er alle schijn van dat dat hem fataal is geworden.

Op de radio hoor ik politici op Radio 1 zogenaamd geschokt reageren, in precies dezelfde bewoordingen die men ook gebruikte naar aanleiding van de moord op Pim Fortuyn. Na diens dood ging men uiteindelijk weer over tot de orde van de dag.
Zo gaat het nou altijd, of de dood dichtbij komt of van veraf wordt gadegeslagen. Wat moet je anders? Iedereen gaat uiteindelijk altijd weer over tot de orde van de dag. Van Gogh had het wellicht niet anders gewild, maar hij zou over het geweeklaag van politici en andere tegenstanders ongetwijfeld een hatelijk stukje hebben geschreven.
Theo van Gogh werd 47 jaar.

Top