|
De Valse Werkelijkheid van Theo Ploeg
|
|
|
Harry
Prenger
3 november 2004
Untitled Document
Aantal reacties: 1
|
|
De moord
op Theo van Gogh leidt in ons land tot hoogoplopende emoties. Jammer
dat deze gebeurtenis door sommigen aangegrepen wordt om uiterst dubieuze
standpunten te verkondigen. Neem het zelfverklaarde linkse geweten
Theo Ploeg. Iemand die de nuance ernstig uit het oog verliest. Hij
eindigt zijn artikel naar aanleiding van de moord op Van Gogh (www.nucult.org)
met een typisch linkse oproep: Revolutie! Een in theedoek gewikkelde
tulband zou Ploeg vast goed staan.
Dat Theo Ploeg zich in de moordzaak rond Van Gogh
mengt terwijl hij beweert geen enkele affiniteit te hebben met leven
en werken van het slachtoffer is hem vergeven. Al ben ik ervan overtuigd
dat Ploeg nog nooit een film van Van Gogh heeft gezien en hij ook
de interviewprogramma’s die Van Gogh presenteerde voor AT5,
Veronica en later RTL5 (Een Prettig Gesprek) nooit heeft bekeken.
Daarin toonde Van Gogh zich niet “grof en agressief”,
maar liet hij gesprekspartners uitspreken en toonde hij zich geïnteresseerd
en bevlogen.
Nee, het waren zijn - overigens vaak briljant geschreven - columns
waarin Van Gogh fel uithaalde. Enkele voorbeelden: “sprekende
stroopwafel” (over regisseur Ate de Jong), “wandelend
vaselinevat” (Thom Hoffman), “waggelende wigwam met kropgezwel”
(Tineke de Nooy), “zich 'regisseuse' noemende neerwaartse spiraal”
(Mady Saks), “een vleermuis uit een slechte LSD-trip”
(over Nova’s Clairy Polak).
Van Gogh was allergisch voor het valse sentiment. Wie naar zijn opvatting
dweepte met eigen lijden, kreeg een ongenadig pak slaag. Volgens Van
Gogh liep schrijver Leon de Winter te makkelijk te koop met zijn joodse
achtergrond, waarna Van Gogh hem tracteerde op een stukje vol copulerende
gele sterren en verbrande suikerzieke joden die naar caramel ruiken.
En Monique van de Ven die naar van Gogh’s smaak te gretig over
de dood van haar zoontje praatte: “ 't Blijft een hele troost
dat Nino niet voor niets stierf en dat mamma nog jaren op tournee
kan blijven met zijn nagedachtenis.”
Ploeg zegt dat Van Gogh vrijspel had om dergelijke
meningen te spuien. Dat valt wel mee. Regelmatig werden de columns
door periodieken waar van Gogh voor schreef, van Vrij Nederland tot
Het Parool, geweigerd. Hoezo vrijspel? Uit nood geboren begon Van
Gogh zijn eigen website, waar hij zonder censuur zijn scherpe pen
kon hanteren.
Theo Ploeg suggereert dat mensen bang waren voor Van Gogh: “Niemand
die het in het openbare debat tegen hem op durfde te nemen”
. Klopt ook niet. Regelmatig werden er openbare debatten georganiseerd
waar Van Goghs tegenstanders (Femke Halsema, Boris Dittrich) hem van
repliek dienden.
Theo Ploeg roept dus op tot revolutie. Maar welke?
Christelijk rechts tegen “intellectueel” links? Wat deze
oproep met Theo Van Gogh te maken heeft is me niet duidelijk. Theo
van Gogh was niet rechts en al helemaal niet christelijk. Ook is het
vreemd dat Ploeg in zijn stukje rechts automatisch koppelt aan een
christelijk-religieuze grondslag. Veel rechtse mensen moeten niets
hebben van christelijke beginselen. Niet alle rechtse mensen stemmen
op de RPF. Bovendien kun je je afvragen of mensen die een ander standpunt
dan het linkse hanteren, per se rechts zijn. Blijkbaar wel in de zwartwit
optiek van de troebele geest Theo Ploeg.
Het typeert Theo Ploegs dogmatische manier van denken.
Bovendien verdraait hij de feiten. Hij beweert dat links Nederland
thans bevreesd is om een debat aan te gaan. Ha, ha, zo’n goede
mop heb ik in tijden niet gehoord.
Rechts Nederland, christelijk of niet, wil al decennia het debat aangaan,
in het bijzonder over de multiculturele samenleving, want rechts Nederland
riep als eerste dat de multiculturele samenleving volkomen mislukt
is. Zowel de PvdA, Groen Links als de SP hult zich in stilzwijgen.
Was het niet de PvdA die zijn mederegeringspartijen tijdens Paars
weerhield om al te ferm stelling te nemen tegen criminele allochtonen?
En was het niet het linkse gemeentebestuur van Amsterdam dat relschoppende
Marokkaanse jongeren de hand boven het hoofd hield? Hoe vaak is VVD’er
Frits Bolkestein niet door de linkse kliek de mond gesnoerd en zelfs
van racisme beschuldigd?
Bolkestein wilde het debat aangaan, evenals Pim Fortuyn, Theo van
Gogh en Geert Wilders. Mensen met stellingnamen waar links Nederlands
niks van wil weten.
Nog een voorbeeld van linkse halsstarrigheid. Willem
Frederik Hermans wordt jarenlang de toegang tot Amsterdam ontzegd
door PvdA-burgemeester Ed van Thijn. En waarom? Hermans sprak zich
niet openlijk genoeg uit tegen de racistische regering van Zuid Afrika.
Tja.
Ooit klaagde de Dierenbescherming bij Van Gogh en
de VPRO over een vermeende dierenmishandeling in Van Goghs film Luger.
In de film is te zien hoe de hoofdpersoon twee katjes in de wasmachine
stopt. Dierenbescherming op tilt. Blijkbaar was het de dierenvrienden
ontgaan hoe je in een speelfilm met cinematografische middelen (montage)
de dingen ook kunt suggereren. De Dierenbescherming ging er, ongelooflijk
maar waar, vanuit dat de katjes daadwerkelijk een fikse wasbeurt kregen.
Theo Ploeg is lid van de Dierenbescherming.
Top