Kunst en Leugens in de Slegte

Boekenbarbaren en koffietafels Monica Dols 23 november 2004 Aantal reacties: 2

 

Heerlijk relaxed struin ik door mijn favoriete boekenzaak, de Slegte, te Gent. Wat is er mooier dan tijden lang met je hoofd schuin naar beneden langs rijen boeken te schuifelen?! Het jeukt in mijn vingers, zoveel boeken die ik mee wil nemen! Maar mijn portemonnee denkt daar helaas anders over en het zorgt ervoor dat ik mijn keuze drastisch moet beperken. Dan, als ik van boven naar beneden alle etages heb doorgesnuffeld, kom ik op de begane vloer uit. Op de onderste plank, bijna onzichtbaar, ligt een stapeltje “Kunst en leugens” van Jeanette Winterson. Het inkijkexemplaar verklapt dat dit boek voor 1 euro verkrijgbaar is. Mijn hart staat stil….1 euro! Ik kijk paniekerig om me heen, misschien is er al een verkoopster onderweg met nieuwe prijsstickers intussen luid roepend dat het een vergissing was. Maar zover ik kan zien staan de verkoopsters rustig bij de kassa, of zijn vakken aan het bijvullen met de wel populaire boeken.

Ik stap op een krukje, met het boek in mijn hand, en begin door de hele zaak heen te schreeuwen. Dit boek, dit is het mooiste boek ter wereld!! Hoe durven jullie! Barbaren, dat zijn jullie, allemaal!!!
Is er dan niemand die de prachtige, bijna dichterlijke, zinnen van Winterson op haar waarde kan schatten?!
Iedereen kijkt me verbaasd aan. Waar heeft dit hysterische mens ‘t over?
Ja, roep ik, ja kijk maar! Kijk me maar schaapachtig aan, want dat zijn jullie, schapen!! Allemaal achter elkaar lopen naar het eerste beste rek met Hella Haase, of Harry Mullish. Want die kennen jullie wel hè?! Die staan zo mooi op de koffietafel als er bezoek komt. Die herkennen jullie van de boekenbals als dat weer eens op tv wordt uitgezonden.
Maar een Winterson, die het voor elkaar krijgt om elke zin als poëzie te laten klinken, die op de prachtigste manier met emotie kan omgaan, die een sprookje op realistische wijze aan elkaar kan schrijven, daar hebben jullie nog nooit van gehoord! Mijn God, voor 1 euro ligt ze hier. Triest ergens onderin als al half begraven zonder dood te zijn!
Intussen was er een beveiligingsmeneer gearriveerd. Met een stevige grip rondom mijn arm haalde hij mij van de preekstoel af. Hij loodste me zacht doch dringend richting uitgang, terwijl ik werd nagestaard door tientallen ogen.
In mijn ooghoeken zag ik nog twee dames in regenjas naar elkaar overbuigen. Met hun blik nog op mij gericht hoorde ik ze zeggen: snap jij waar dat mens het over heeft?
En ik wist dat alles tevergeefs was. Mensen willen niet nadenken, niet verantwoordelijk zijn voor de zinnen die zij belezen, niet uren lang de streling van een mooi hoofdstuk nog op de tong naproeven.
Toch probeer ik het bij deze nogmaals: ga naar de Slegte, duik richting laagste plank en koop dat boek! Redt Kunst en Leugens uit de klauwen van de uitverkoop en lees het!
Laat dan op deze site weten hoe mooi het is, laat weten dat je me eeuwig dankbaar bent voor deze mindopener.

'Ik heb me altijd aangetrokken gevoeld tot een streng leven. Het liefst heb ik het een beetje koud, heb ik een beetje honger, ben ik zuiniger voor mezelf dan nodig is, royaler voor anderen dan verstandig is. Ik beschouw mezelf niet als een masochist, zelfs niet wanneer ik in het vroege ochtenddonker opsta om mijn blauwe lichaam een paar kilometer door de vrieskou te jagen. Dat soort gewoonten en een bespiegelende inborst hebben me ongeschikt gemaakt voor een wereld die geen zelfbeperking kent, maar ook geen hartstocht. De rampzalige combinatie van genotzucht zonder gevoel wekt mijn afschuw. Het is zo makkelijk om de beest uit te hangen, en toch is dat de laatste tijd nogal populair...'

Top