De Linkse Kerk Tiert Welig

Harry Prenger 11 december 2004 Aantal reacties: 5

Mooi waartoe de discipelen der Linkse Kerk, de judassen van het eigen geweten, zich
bekennen. Saddam, Fidel en Mao. Een standbeeld voor dit illustere trio, opgericht door de wandelende tijdbommen Theo Ploeg en Marthé Hoekstra (de laatste was een ruggegraatloze juryvoorzitter van de door Stichting Popmuziek Limburg georganiseerde Nu Of Nooit-wedstrijden).
Men leze de eerste alinea van Subliminaal Verlangen op www.nucult.org.

De Linkse Kerk kent steeds meer discipelen die zich beijveren voor de terugkeer van het ultieme linkse gedachtegoed. Ze willen terug naar de dogma’s van het communisme. Volgens mij willen ze terug naar de overzichtelijkheid van het gifgas c.q. het vuurpeloton. Het zijn heerlijke tijden voor de Linkse Kerk. Ze laten zich zien en dat is geen prettig gezicht.

“Aaaahh, help, wat is ie groot!”

Waar Amerika, die heerlijke, open democratie een makkelijke prooi is voor de discipelen van de Linkse Kerk, we krijgen immers elke Amerikaanse scheet uitgebreid in de media, daar zwijgt diezelfde Linkse Kerk hardnekkig bij de wandaden van een dictatuur. Net zo hardnekkig als het opgelegde zwijgen bij de slachtoffers van die dictatuur.
In 1988 draaide Saddam de gifgaskraan ver open voor de burgers van een Koerdisch dorpje. Ik herinner me nog goed de lijken met van het inademende gas verkrampte gezichten.

De fratsen die dictaturen vaak decennia mogen uithalen krijgen we in de media niet of pas vele jaren later te zien. Landen waar gewone burgers bij het minste geringste tegen de muur worden gezet of doodgemarteld. Gewoon omdat ze het niet eens zijn met de doorgaans militaire machthebbers. Jammer dat we geen livebeelden krijgen voorgeschoteld van hun executies. Naar het schijnt ondervinden met name de discipelen van de Linkse Kerk bepaalde geneugten bij de aanschouwing van martelpraktijken; ik zou de discipelen gaarne likkebaardend in opgewonden paraatheid willen zien.

De Linkse Kerk praat liever over het hier en nu. Schuimbekkend over de Amerikaanse invasies in Afghanistan en Irak. Aanloop en invasie hebben we al dan niet “embedded” (ja, en?) mogen meemaken. Dat respectievelijk de Taliban en Saddam Hussein er met ijzeren hand tekeer gingen, tja, ach.
Inmiddels zijn er verkiezingen in Afghanistan, kunnen vrouwen weer normaal over straat en gaan ook meisjes naar school. De Linkse Kerk weet zich geen raad met het nieuwe Afghanistan, en richt zich zijn vizier als vanouds, de anti-Amerikaanse hersenspoeling moet gevoed, op het Echte Grote Kwaad: de vermeende veramerikanisering van ons land. Tjonge, wat verschrikkelijk toch, hoe je in ons land over de toenemende Amerikaanse cultuur en de McDonalds struikelt! Bah, bah.

Tegen de discipelen zou ik willen uitroepen: verwijder om te beginnen het Windows-systeem van je computer. Amerikaans, weet je wel. Eng.

Top