Untitled DocumentUntitled Document
Bovengronds
Front
Artikelen
Archief
Album Top 5
De Afgrond In
Aanraders

Ondergronds
Over de Afgrond
Contact

Verwante Gronden
Artikelen van
Monica Dols

 
Onderwerp:
Literair

 
Commentaar
Moet de nieuwe film van Geert Wilders op voorhand verbannen worden of moet iedereen het voor zichzelf bepalen?

  Gepost door:Roger Dols
  Gepost op:2008-01-18 17:07:27
  (201 reacties)
  Eerder Commentaar

 
de Afgrond zoekt nog redactieleden en/of schrijvers. Wie biedt zich aan?

  Gepost door:monica
  Gepost op:2007-09-27 16:26:41
  (46 reacties)
  Eerder Commentaar

 

 

 

 

 

 

 
Vergeten Schoonheid

 

Een opwindende ontdekking om weer te vergeten.
Monica Dols
27 december 2004 Untitled Document
Aantal reacties: 3

 

Ze was niet mooi, niet in de gangbare term althans. Ze zag er niet uit als een hoofdrolspeelster in alweer een hollywood epos, ze was niet slank, niet regelmatig van gelaatstrekken. In mijn ogen was ze prachtig. Elke keer als ik haar zag kon ik het niet laten haar uit te kleden met mijn blik. Dit is geen voorrecht behouden aan mannen, zij hebben het alleen in bruikleen. Als ze me aankeek brandden mijn vingertoppen al koortsachtig en strekten mijn armen zich onwillekeurig haar kant uit. Haar wimpers daalden constant in een soort slowmotion beweging tot bijna op haar wangen. Langzaam maakte ik haar blouse knoopje voor knoopje los, intussen heftig mijn adem inhoudend. Ik kon geen lucht happen met zoveel moois dat zich openbaarde. Haar huid kwam stukje bij beetje tevoorschijn en elke centimeter oppervlakte was een nieuwe ontdekking. Natuurlijk had ik het allemaal eerder gezien maar in dit opzicht was ik vrijwillig dementerend. Iedere nieuwe ontmoeting was een eerste wandeling op de maan. Ze stond voor me met haar bh van zwart kant. Mijn favoriet voor het moment.
Ik tastte voorzichtig naar de rits van haar rok en liet deze in fluistertoon naar beneden glijden. Zwart kanten ondergoed, ze droeg een setje dit keer. Ze wist dat ik daar gek op was.
Minutenlang keek ik alleen maar, nog steeds ademloos. Een diepzeeduiker zou er jaloers op zijn geweest. Mijn geheugen werkte op volle toeren om al deze schoonheid op te slaan. Ze vroeg of ik haar niet wilde kussen. Ze vroeg het plagend, op een manier waarvan ze wist dat het mijn koorts deed aanwakkeren. Daarbij trok ze met haar boventanden een klein beetje aan haar onderlip om hem vervolgens weer heel rustig los te laten. Het zweet brak me uit maar ik probeerde me te beheersen. Ik gaf geen antwoord maar heel zachtjes raakten mijn lippen de hare. Een heel klein beetje vochtig, ze had vlak ervoor haar tong gebruikt om ze soepeler te maken. Ik deed het nog eens over met mijn tong. Proevend van de zachte kloofjes om vervolgens langzaam in haar mondholte te verdwijnen. Haar tong ving de mijne en als in een ritueel dansten we om elkaar heen, met een minimum aan contact en een maximum aan genot.
Mijn handen gleden naar de bandjes die haar prachtige borsten verborgen. Ik moest ze zien, ik moest ze zeker aanraken. En dat deed ik ook. Er kwam een licht kreunend geluid uit haar keel. Haar tepels waren de mooiste van de hele wereld, net als zij zelf. Terwijl mijn vingers hun vaardigheid er rondom toonden, kuste ik haar verdere borstkas en haar buik. Haar buik bolde ietwat naar buiten, precies zoals ik het verkoos. Haar navel naar binnen. Plagend trok ik met mijn tanden aan haar onderbroek. Ze lachte terwijl ik het genot duidelijk in haar ogen zag. Dat liet mijn temperatuur nog hoger stijgen, zo hoog dat artsen het hoofd geschud zouden hebben mochten zij hem hebben opgemeten. Mijn mond verplaatste zich steeds verder naar beneden om het puntje van mijn tong kriebelend tussen haar haartjes te laten gaan…..

Untitled / Female Nude, 2001 / copyright© Martha Bryan 2001

Ik zie het nog voor me, elke dag, elke minuut, elke seconde. Zoals ik het beeld toen steeds liet vervagen totdat ik je weer zag, om iedere gebeurtenis opnieuw memorabel te maken, nu zal ik het nooit meer vergeten. Nu is het haarscherp tot in de pijnlijkste details. Ik laat jouw lichaam niet meer sidderen, mijn lichaam niet meer zweten. En het doet pijn. Zoveel pijn als het genot dat wij ooit kenden. De rollen zijn nu omgedraaid. Jij bent dement en weigert elk stukje film ook maar een millimeter terug te draaien. En ik ken jou niet meer.

Top