Hans Lodeizen (1924-1950)

Aandacht voor een dichter Monica Dols 26 januari 2005 Aantal reacties: 1

Hans Lodeizen, geboren in 1924 te Naarden. Hij kreeg leukemie op jonge leeftijd en stierf in een sanatorium te Lausanne, Zwitserland.
Ik weet niet of de gedichten van Lodeizen zonder zijn ziekte ook zo prachtig geworden zouden zijn. De melancholiek druipt er van alle kanten af. Soms op het randje van een nihilstische negativiteit. Maar altijd kun je met Lodeizen meevoelen.
Door zijn korte levensduur heeft hij maar 1 dichtbundel kunnen publiceren: “het innerlijke behang”.

midden door dit uur
stroomt het supreem begrijpen
dat als een rivier
mijn twee landen scheidt
het een een droom
het ander droom’s wolkenspel

met ouders op vliegveld Zurich

Lodeizen wordt door menigeen beschreven als een vroege rebel, als een dromer, als een verlangend dichter. Ook het aanvaarden van zijn homoseksualiteit komt terug in zijn gedichten. Persoonlijk drijf ik als lezer vooral mee op een gevoel van vrolijke triestheid, met het zwelgen in melancholische gevoelens en gedachten.

hij kon zich niet aanpassen
aan de afschuwelijke realiteiten van deze wereld
hij zuchtte
hij was kwetsbaar
hij draaide rond als een heel grote zee
de vieze en ellendige mensen
glimlachten van verhevenheid toen ze hem
in de soeppot van het leven
zagen onderdompelen als een balletje

Het leven van Lodeizen was na 26 jaar afgelopen. Wat hij naliet was het innerlijk behang, verzen om in je op te nemen, om in te slikken en je hart mee te versieren.

De enige biografie over Lodeizen door Gerard Bes isbn: 90 5018 5584

Wat moet hij nog doen met deze wereld
Kleuren of veranderen
Veranderen of vertrappen

Behouden of vergeten
en huilen in de schil
van een opgelegde hardheid?

Top