|
Monarchie, het geadoreerde fossiel |
|
|
De
belangrijkste argumenten tegen de monarchie op een rij.
Roger Dols
31 januari 2005
Untitled Document
|
|
-
- - - - - - - - - - - -- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
- - - - - -
Tweede deel in een reeks artikelen over de problemen en
noodzakelijke vernieuwingen van de hedendaagse democratie.
Deel 2 legt uit waarom de monarchie afgeschaft dient te worden.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
- - - - - - -
Deel
1: De Ontbrekende politieke
Partij
Een
koningshuis anno 2005. Op 30 april trekken ze het land in voor het
jaarlijkse zaklopen en koekhappen. De derde dinsdag in september mag
Beatrix een voorgekauwde speech op melige toon reciteren. Met kerstmis
volgt een nog suffere speech. Eens op de zoveel tijd mogen de Oranjes
naar het buitenland om mensen een hand te geven. Het 40 jaar geleden
in hars gegoten kapsel zit nog steeds goed. Regelmatig doet onze begenadigde
troonopvolger een reeks achterlijke uitspraken die vervolgens door
Maxima op RTL4-wijze wordt weggelachen. Oh ja, en om de vier jaar
mag de koningin zich bemoeien met de kabinetsformatie.
Dit
is helaas geen grap, maar Nederlandse realiteit. De meeste weldenkende
mensen zullen toegeven dat de monarchie een zwaar achterhaald instituut
is. Toch is het zo dat het koningshuis nog steeds in ons landsbestuur
is ingebed. Iedere keer als er een politieke discussie over het koninghuis
op gang dreigt te komen, schakelen mensen hun onderbuik-gevoel in
en brengen de meest ondoordachte argumenten voor het behoud van het
koningshuis naar voren.
Hierbij
zal ik de belangrijkste argumenten opnoemen en ze stuk voor stuk ontkrachten.
Het
historisch argument: het koningshuis is eng verweven met
ons verleden en deel van onze cultuur.
Het
koningshuis is inderdaad eng verweven met ons verleden. In het verleden
hadden zij ook enig nut, maar nu niet meer. Dingen die ooit nut
hadden maar dat nut verloren hebben, horen thuis in het museum en
niet in het landsbestuur. Bovendien kunnen we met datzelfde argument
ook de standenmaatschappij weer invoeren. Die is namelijk ook nauw
verweven met onze historie en ooit was ze ook nuttig.
Het
politieke argument: de koning(in) is niet politiek gekleurd
en dus onafhankelijk.
Voor
alle duidelijkheid, er bestaan geen mensen die geen politieke voorkeur
hebben. De meeste nederlanders zijn geen lid van een politieke partij.
Toch hebben zij voorkeuren en meningen. Dat is menselijk. Voor iemand
die een machtspositie bekleedt is onpartijdigheid al helemaal onmogelijk.
Zelfs al wil je goede dingen doen, je wilt je macht niet kwijtraken.
Dat is dé corrumperende factor bij uitstek die onpartijdigheid
uitsluit.
Daarnaast
is de schijnbare onpartijdigheid van de koning(in) niet relevant
wanneer deze geen echte machtspositie heeft. Heeft hij/zij dat wel,
dat is dat zeer ondemocratisch. In Nederland is de macht van de
koning(in) gering, doch niet gering genoeg.
Het
verzoeningsargument: in tijden van crisis kan de koning(in)
eensgezindheid brengen.
Bij
vrijwel iedere crisis zwijgt het koningshuis in alle toonaarden.
De regering is immers de machthebber in ons land en mag niet in
zijn functioneren worden beinvloed of gepasseerd. Dat zou immers
een ondermijning van onze democratie zijn. Wanneer iemand van het
koningshuis al spreekt, dan is dat doorgaans na afloop van een gebeurtenis
of crisis. Bovendien gebeurt dat omwille van terughoudendheid naar
de regering toe op zeer vlakke en dus kleurloze en oninspirerende
wijze. Op geen enkel moment kan daar eensgezindheid uit voortvloeien.
Zij preken enkel voor de eigen parochie.
Het
niveau-argument: Een monarch kan zich vele jaren voorbereiden
op zijn of haar rol.
Tel
het aantal dementerende, zwakzinnige, waanzinnige, wrede, domme,
laffe of megalomane koningen die we gekend hebben. Zij allen hadden
zich vele jaren voorbereid. Ofwel, dit is op geen enkele wijze een
garantie. Zaken als decadentie, gewenning, verveling of vervreemding
spelen hierin altijd mee.
De argumenten
voor het behoud mogen dan wel onhoudbaar zijn, maar dat wil nog niet
zeggen dat de monarchie daarom afgeschaft moet worden. Wat zijn de
argumenten voor afschaffing:
Zeitgeist:
Mensen hebben wereldwijd gekozen voor democratie en monarchie is hiermee
niet te rijmen.
Wie
waarde hecht aan democratie kan er niet mee instemmen dat mensen
een machtspositie bekleden omdat hij/zij toevallig in een specifieke
familie is geboren. Strijd voor mensenrechten, zelfbeschikking,
democratie is aan de orde van de dag, in ons land en in de rest
van de wereld. Deze ontwikkeling is, hoewel nog lang niet gereed,
an sich een goede zaak. Het koningshuis is op dat pad een archaïsche
hindernis.
Eenheid
van bestuur: Wanneer macht teveel versnipperd raakt, gaat
de bestuurskracht verloren.
De
machtsdeling van de trias politica is, afgezien van de media-invloed
en ambtenarij, in beginsel en goede zaak. Wanneer na een verkiezing
het koningshuis nog een, weliswaar beperkte, invloed kan uitoefenen
dan is dat niet alleen een aantasting van de democratie, maar ook
een verdere versnippering van de macht om een regering te vormen.
Onderhoudskosten:
Het koningshuis en hun lakeien kosten de staat 90 miljoen euro per
jaar
De
staat betaalt zo’n 90 miljoen euro per jaar aan het koningshuis
zodat zij hun fictieve status en levensstijl kunnen behouden. Voor
dat geld krijgt Nederland niets nuttigs terug. Dit geld had beter
besteed kunnen worden aan onderwijs of gezondheidszorg.
Wanneer
je dit alles op een rij zet, moet je constateren dat de gemiddelde
monarchist wel heel erg gelovig moet zijn. Rationele argumenten voor
het behoud van het koningshuis zijn er namelijk niet. Het koningshuis
dankt zijn positie enkel aan een nogal grote groep sentimentelen die
met weemoed terugkijken op een periode waarin de koning(in) nog serieus
genomen werd. Ziende blind en horende doof staan zij met hun voeten
in het jaar 2005, maar hun geest dwaalt kinderlijk adorerend af naar
vroeger. Het tragische ervan is dat een aantal van deze adorerenden
zitting hebben in de Tweede Kamer en de regering.
Top