Duizend Angsten en Meer Keuzes

Over de bange westerse mens Monica Dols 2 april 2005 Aantal reacties: 1

Een gevoel van onbehagen. Je hoort het overal om je heen. De hele westerse maatschappij verkeert in dit gevoel van onbehagen.
We voelen een tekort in onze wereld van overvloed. We vervelen ons in onze maatschappij vol met excessen. En we zijn allemaal bang.
Bang om onszelf te verliezen terwijl we allang verloren zijn. We hebben onze ziel verkocht, letterlijk. De ziel is belandt in een boodschappenmandje naast de aanbieding van de week. Ondanks dat de euro gedaald is in waarde met weinig tot geen stabiele inslag.
We besteden elke vrije minuut aan het kopen van ons nieuwe geluk maar iedere keer blijkt de prijs te hoog betaald. En aangezien lijden een vies woord is geworden moeten we er steeds opnieuw op uit. Geluk kopen bij de supermarkt, de woonboulevard of de plastisch chirurg. Niemand mag meer ongelukkig zijn, geen enkel moment. Zoveel keuzevrijheid, je kunt er toch iets aan doen?! Niemand heeft nog een reden om te zwelgen in zelfmedelijden. We moeten actie ondernemen. Doe mee aan Idols en wentel jezelf in die belachelijk gelukzalige tien minuten roem.
Wie is nou nog melancholisch? Iedereen die lijdt moet eruit verlost worden, de paus het eerst.

www.shadowscapes.com/image/thorns.shtml

Intussen zijn we allen wild zoekend naar het overzicht. Filosofen buitelen over elkaar heen om de vragen te stellen die zo nodig zijn. Boeken verschijnen bij de bosjes met titels als: het eeuwig tekort, de romantische orde, het rijk van angst, het subject en zijn onbehagen. Maar niemand heeft een antwoord. En allemaal zijn we de weg kwijt.
Het is teveel. Veel te veel. Na het wegvallen van alle zekerheden dachten we vrij te zijn.
Nu weten we niet eens meer wat vrijheid is.
Nu kunnen we al de keuzes die gemaakt moeten worden niet meer aan. We weten niet eens meer welke keuzes er zijn. We staan stil en ons hoofd duizelt van alle beslissingen, van alle meningen, van wat goed is en kwaad.
En steeds meer mensen haken af. Ondanks alles. Ondanks dat we dit allemaal wilden bereiken. Hebben we gefaald?
De grootste groep mensen probeert de kleine groepjes te volgen. Zoeken wanhopig naar een krachtig leider als een wolf in de kudde.
Maar er is geen leider meer. Wij zijn allen leiders geworden. Wij zijn allen lijders geworden.
Slachtoffer en dader tegelijk.

Top