Anno Domini 2005

De kerk zit in een moderne zetel en hoeft slechts te wachten tot de maatschappij naar hen terugkeert. Roger Dols 19 april 2005 Aantal reacties: 3

We schrijven 2005. Ik zit achter mijn PC. Via het internet kijk ik naar een live-uitzending van een TV-zender. In beeld is het Sint Pietersplein te zien waar meer dan 100.000 mensen kijken naar de nieuwe paus Benedictus XVI. Het is niet CNN, niet de BBC en ook niet de ARD, maar CTV. De televisiezender van het Vaticaan. Op hun website was het nieuws van de uitverkiezing al na een handvol minuten gepubliceerd.

Wie aan de kerk denkt, denkt aan stoffige oude mannetjes en vrouwtjes die ieder gevoel met de samenleving verloren zijn. Ze sloffen langzaam door de steeds legere gangen van kerken en kloosters. Van sex en drugs hebben ze nog nooit gehoord en samen met de bengaalse tijger staan ze op de lijst van bedreigde soorten. Enige voeling met de buitenwereld is er niet, dus over maatschappelijke zaken moeten ze zwijgen. Maar is dat wel zo?

 

Het vaticaan heeft een eigen (zeer) uitgebreide website. Er is een eigen TV-station. Ze hebben mensen die zich bezighouden met het vergaren en verspreiden van informatie over de hele wereld. Johannes Paulus II heeft honderd duizenden kilometers afgelegd per vliegtuig. Onder de gelovigen bevindt zich een ruime schare wetenschappers. De kerk is zeer goed op de hoogte van wat er in de wereld gebeurt.

De boodschap van de kerk is op een aantal cruciale punten weliswaar nog steeds niet te rijmen met de vrijheid die mensen claimen, maar de boodschap wordt steeds beter (lees: moderner) verpakt. Ze bereiken meer mensen en koppelen dit aan een charme-offensief met charismatische mensen als Johannes Paulus II en kardinaal Ratzinger, de nieuwe paus. De kerk hoeft enkel nog te wachten op acceptatie van de boodschap en die acceptatie komt dichterbij als men denkt.

Onze maatschappij kent een hoge mate van sociale onrust. De problemen met de vergrijzing, economische concurrentie uit Azië, bureuacratisering en het gevoel van vervreemding door globalisering worden door de politiek niet eens serieus besproken, laat staan dat ze worden opgelost. Daarnaast wordt het onderwijs, het sociale stelsel en de gezondheidszorg steeds minder toegankelijk. Gezien de huidige stand van zaken is een toenemende en structurele sociale onrust het meest waarschijnlijke scenario. In zo’n omgeving zal persoonlijke vrijheid en ontplooiing en de daarmee samenhangende rechten steeds lager op de agenda van mensen komen te staan. Levensonderhoud en veiligheid komen meer centraal te staan. Instituties zoals de kerk gedijen in deze omstandigheden vanouds zeer goed. Met de moderne hulpmiddelen zullen ze bovendien zeer goed in staat zijn om mensen te bereiken. Media-paus Johannes Paulus II heeft de toon gezet in de modernisering van de kerk op communicatiegebied. Uit zijn kringen komt nu ook de nieuwe paus Benedictus XVI. Of je het nu leuk vindt of niet, de kerk gaat aan een solide comeback beginnen.

Top