|
|
|
|
De witte stoel en de stilte |
|
|
Zo
simpel is het soms.
Monica Dols
28 juni 2005
Untitled Document
|
|
Daar
zat ze. In een simpele witte tuinstoel. Zo een die je voor vijf euro
kan kopen. Wit was de stoel ook eigenlijk niet meer. Door veelvuldig
gebruik een soort gebroken wit met hier en daar echte zwarte vegen.
De zon scheen onbarmhartig op haar ledematen. Een flesje water in
haar hand. Om de zoveel seconden voelde ze een zacht briesje. Om haar
heen dwarrelden papiertjes en allerlei andere zaken die men pleegt
achter te laten op een parkeerplek. Bewust of onbewust, wie zal het
zeggen.
En verder gebeurde er niks. Helemaal niks.
Top
|