Untitled DocumentUntitled Document
Bovengronds
Front
Artikelen
Archief
Album Top 5
De Afgrond In
Aanraders

Ondergronds
Over de Afgrond
Contact

Verwante Gronden
Artikelen van
Monica Dols

 
Onderwerp:
Leven

 
Commentaar
Moet de nieuwe film van Geert Wilders op voorhand verbannen worden of moet iedereen het voor zichzelf bepalen?

  Gepost door:Roger Dols
  Gepost op:2008-01-18 17:07:27
  (189 reacties)
  Eerder Commentaar

 
de Afgrond zoekt nog redactieleden en/of schrijvers. Wie biedt zich aan?

  Gepost door:monica
  Gepost op:2007-09-27 16:26:41
  (43 reacties)
  Eerder Commentaar

 

 

 
Voel De Huid

 

En voel jezelf.
Monica Dols
8 september 2005 Untitled Document

 

 

www.huidinfo.nl/huid.html

En de huid. De huid is mooi. Elke huid. Ieders huid. Ik zou ze allemaal willen aanraken. Gewoon allemaal. Iedere huid heeft zijn eigen structuur. Zijn eigen lijnen, ribbels, bobbels, kuilen, valkuilen. Maar iedere huid heeft vooral zijn eigenheid. En wat is er mooier dan het aanraken van eigenheid? Dat je dat kan aanraken. Dat je je vingertoppen kan laten gaan over deze weldaad van eigenheid. Als ik met mensen praat wil ik ze dus even aanraken, even laten voelen dat ik hun huid waardeer. Dat ik het voel. Dat ik ze beter voel als ik de huid even aanraak. Niet iedereen vindt dat fijn. Niet iedereen wil aangeraakt worden. Niet iedereen wil dat zijn/haar huid wordt aangeraakt door een vreemde.
En dat is zo jammer. Als ze het nou maar eens zelf zouden doen. Als ze nou eens 1 voorzichtig vingertopje over mijn arm zouden strijken. Of over dat van mijn buurman, van een klein kindje, van een gerimpelde oude dame. Dan zouden ze het weten. Dan zouden ze het echt voelen.

users.skynet.be/zoekheteensop/huid.htm

Maar nee, ze willen niet voelen. Ze willen weten. Ze willen praten. Ze willen redeneren. Ze willen vooral niet voelen. Want wie voelt is zwak. Wie voelt is geen individu meer. En dat is toch zo belangrijk. Een individu zijn. We zijn allemaal individuen en we zijn ons zelf. Alleen maar dat. Angst is een slechte raadgever en toch luisteren we er massaal naar. Alles is angst.
Ook het aanraken van andere mensen. En toch zou het zo goed zijn. Zo mooi.
De huid is ons grootste orgaan. Wij zijn huid. Huid met opvulling. Voel dan toch, doe je ogen dicht en voel het.
Ik raak alleen je huid aan, niet je ziel. Ik kan je ziel niet zien. Ik kan niet door je huid heen prikken, ik ben tenslotte geen mug. Ik spuug niet eerst even op je huid om er vervolgens bloed uit te zuigen. Ik kan niet via je huid je hart eruit rukken. Ik kan je wel strelen.
Strelen is geruststellend. Is een zachte aanraking die kriebelend kan zijn. Die je prettig kippenvel kan bezorgen. Bultjes op je huid van genot.
Wrijven. Het wrijven van je schouders om je te troosten. Of het masseren van je rug. Het voelen van je spieren door de huid. Het verraden van de pijnlijke plek, net onder die huid. Het voelt prettig en is praktisch.

Slaan. Slaan is de meest pijnlijke manier van contact met de huid. Het doet huilen. Het laat blauwe plekken achter. Je huid bewijst dat je er iets aan moet doen. Je huid laat je zien dat je ziel pijn heeft.
Erotische aanraking. Ook strelen eigenlijk. Maar dan met duidelijke seksuele intenties. Het genot. Voor sommigen het ultieme genot. De hele mensheid is er mee bezig. Je huid verraad op vele manieren je opwinding. Je huid laat weten dat de ander de juiste plekjes vindt.
Geef me je huid. Ik eet hem zonder haren op.

www.kruidenvrouwtje.nl/zozitdat/huid.htm

Top