Zeilen op Emotie

Verdrinken in een woordenboek Monica Dols 12 oktober 2005

 

En ik zeil met je mee. Ik zeil op de zee der wanhoop. Op de zee der moed. Op de zee, de grote onmetelijke zee. Op elke zee der emoties. Wat zijn emoties? Volgens het woordenboek is met emotie de lichamelijke reactie op het gevoel bedoeld. Maar kan een woordenboek emotie omschrijven? Kan een boek, een pagina met daarop getikte woorden een gevoel omschrijven?
De zee die binnenin je op en neer schuift. Die stormen doet woeden. Die bij een kalme dag bijna spiegelend werkt.
Woorden zijn woorden. Meer niet, maar zeker ook niet minder. Met woorden vertel ik je dat ik met je meezeil.
Maar wat zijn woorden. Zoveel woorden en zeker de helft is geen gevoel. Woorden zijn daar om gebruikt te worden. Misschien wel om misbruikt te worden. Ik gooi de woorden voor je voeten. Als we nog aan land zijn, dan vallen ze op het strand. En langzaam spoelt de zee ze weg. Worden de woorden bedolven door het getij. Daar liggen ze, kijk maar wat je ermee doet. Ik maak me uit de voeten zolang het eb is. Ik heb geen zin om meegesleurd te worden door de golven. Het zijn jouw golven.

Ik wil alleen maar mee als mijn tenen droog blijven. Als ik via een handig loopplankje kan opstappen en mijn hielen kan planten op een stevige bodem. Zeilen wil ik wel, maar altijd onder voorwaarden. Altijd onder mijn eigen regels.
He, niet zeuren nu. Ik ga toch met je mee? Ik laat jou de boot besturen en vertrouw erop dat je ons niet een orkaan in vaart. New orleans van binnen, nee dank je wel. Jij neemt me mee over zo kalm mogelijk water om alleen bij veilige havens aan te meren.
Ik adem de zee wel in via de luchtvochtigheid. En als je dan toch zo nodig woorden wilt gebruiken, ik wil controle.
Controle over de zee, over de woorden, over het schip, over alles wat ons kan overkomen. En ik heb het. Dat weet ik nu al. ik heb het altijd. Dus wat kan me gebeuren? Was je soms van plan me overboord te gooien? Ha! Ik heb een zwemvest!
Was je van plan me te gijzelen naar een onbekende bestemming? Je hebt zelf de moed niet, geef maar toe.
En hoe kun jij nu weten of mijn woorden een uiting zijn van gevoel? Liegen is immers ook maar een woord?
Bestuur deze boot, ik ben niet op de titanic gestapt. Er is niets behalve deze boot. Deze kalme zee. En deze havens.
De woorden laten we achter in het zand, voor zolang het duurt. Emotie stoppen we terug in het woordenboek.

Top