Glaspaleis Heerlen, Venster op Cultuur

Veel vensters, waar blijft de cultuur? Monica Dols 24 november 2005

In Heerlen, in de oostelijke mijnstreek, in Limburg, heeft men gedurende de afgelopen jaren nogal wat gebouwen gesloopt. De hamer was goedkoper dan de verfkwast en dus gingen er diverse panden tegen de vlakte die misschien ooit wel wat glorie hadden uitgestraald.
Maar niet het gebouw van architect Frits P.J. Peutz, gebouwd in 1933-1935.
Het gebouw is zelfs tijden lang nog in gebruik geweest. Maar veel werd er niet mee gedaan en nog minder van gemaakt. Totdat twee architecten (Jo Coenen en Wiel Arets) het samen met de gemeente nieuw leven inbliezen.
In 1995 lukt het de gemeente dit gebouw tot rijksmonument te laten verklaren. In 1997 kocht de gemeente het pand met de bedoeling om er een cultureel centrum van te maken. Augustus 2000 begon de volledige renovatie en in 2004 werd het gebouw dan eindelijk officieel geopend.

http://www.heerlen.nl/Smartsite.dws?id=6067

Als trotse inwoner van Heerlen ben ik naar de openingsavond geweest en heb me met een paar honderd medebewoners vergaapt aan het prachtige resultaat. En nog steeds als ik op een terras neerstrijk achter het glaspaleis kan ik genieten van het schitterende contrast tussen de oude Pancratiuskerk met daarnaast het Peutz pand.

http://www.stadsgalerijheerlen.nl/intro.html\

Maar dan stap je naar binnen. Als je al durft. De rust en de stilte stralen je tegemoet zodra je de deur openmaakt. Rechts in de ontvangsthal staat de tafel met computers waar mensen in angstvallige rust internetten zoals er vroeger in de bibliotheek werd gedaan. Links staat de leestafel waar men wat voorzichtig krantengekraak kan horen. Een stukje verderop staat de balie. Een kaartje kopen voor de galerie die in de kelder van het gebouw huist doe je op gepast volume. De eerste trap leidt tot een koffiebar waar nauwelijks mensen verblijven, de uitgebreide koffiesmaken ten spijt. Daar ligt ook het café/brasserie. Deze wordt wel aardig bezocht, wat vooral te danken is aan het terras dat zich aan de achterkant bevindt zodat de bezoeker weer een verbinding heeft met de andere terrasjes.

http://www.nationalerenovatieprijs.nl/nrp2005/Inzendingen/Utiliteitsbouw/U_07_Glaspaleis_Heerlen.html

Verder ben ik niet gekomen in dit cultuurpaleis. Dit is geen onwil.
Toen het filmhuis zich nog onder in de kelder van de schouwburg bevond was ik er met regelmaat te vinden. Nu zit het in dit paleis van glas, zodat er gordijnen moeten worden gesloten, waar geen drank en etenswaar mee naar binnen genomen mag worden, en waar de films op zondagmiddag worden gedraaid.
Het restaurant in de bovenste verdieping is er een van de iets duurdere klasse. Toch wilde ik dat een keer uitproberen want geld moet rollen nietwaar. Dus trok ik op een zondagnamiddag, De dag en De tijd bij uitstek voor uit eten dacht ik nog, op weg naar culinaire genoegens. Maar helaas, het gebouw moet namelijk om vijf uur gesloten zijn op zondag.
Kijk naar het programma op www.glaspaleis.nl . Wat is er te doen?
Een pretentieus broken glass festival dat volledig in het water is gevallen. Een verdwaalde activiteit van de muziekschool. Wat vage tentoonstellingen voor de liefhebber. Lezingen waarbij de spreker drie mensen te woord staat.

http://www.nationalerenovatieprijs.nl/nrp2005/Inzendingen/Utiliteitsbouw/U_07_Glaspaleis_Heerlen.html

Is dit wat de gemeente Heerlen bedoelde met het venster op cultuur? Is dit de trots van iedere Heerlenaar zoals de gemeente pretendeerde?
Nee dus. De gemiddelde Heerlenaar heeft er nauwelijks 1 voet binnengezet. Het is te leeg, het is te hoog gegrepen, het is te afstandelijk, het is te elitair, het is niks.
Heerlen is een oude mijnwerkersstad en dat is in vele opzichten vandaag de dag nog duidelijk. Hoge werkloosheid, laag opleidingsnivo, veel gevoel voor hiërarchie. En jaren lang zijn Heerlenaren gewend geweest als slechtste gemeente uit de bus te komen. Het station verstopt met junks, de winkelstraten leeg, nauwelijks een leuke kroeg te bekennen. Dit is de afgelopen tijd flink verbeterd. En er gebeuren echt wel goede dingen in Heerlen, zoals het booch festival bijv.

http://www.heerlen.nl/smartsite.dws?id=11863

Waarom is het dan zo moeilijk om een gebouw dat een beetje van ons allemaal zou moeten zijn, niet ook van ons allemaal te maken? Als het glaspaleis op deze manier blijft uitgebaat dan kan de gemeente het gegarandeerd niet voor eeuwig betalen. Dan wordt het over een paar jaar verkocht aan een grote winkelketen. En dan, dan is het weer voor iedereen. Maar ik denk niet dat de gemeente dit voor ogen had toen zij uit het venster keek…

http://www.heerlen.nl/smartsite.dws?id=11863

Kijk hier eens naar deze link: het gebouw heeft in 2005 de nationale renovatieprijs gewonnen. Hier staan ook de verbouwingskosten.
http://www.nationalerenovatieprijs.nl/nrp2005/Inzendingen/Utiliteitsbouw/U_07_Glaspaleis_Heerlen.html

Top