Untitled DocumentUntitled Document
Bovengronds
Front
Artikelen
Archief
Album Top 5
De Afgrond In
Aanraders

Ondergronds
Over de Afgrond
Contact

Verwante Gronden
Artikelen van
Monica Dols

 
Onderwerp:
Literair

 
Commentaar
Moet de nieuwe film van Geert Wilders op voorhand verbannen worden of moet iedereen het voor zichzelf bepalen?

  Gepost door:Roger Dols
  Gepost op:2008-01-18 17:07:27
  (196 reacties)
  Eerder Commentaar

 
de Afgrond zoekt nog redactieleden en/of schrijvers. Wie biedt zich aan?

  Gepost door:monica
  Gepost op:2007-09-27 16:26:41
  (45 reacties)
  Eerder Commentaar

 

 

 
Brandende Utopie

 

Passie is voor de dromers.
Monica Dols
30 januari 2006 Untitled Document
Aantal reacties: 1

 

 

Waarom zoeken we altijd iets dat onmogelijk te vinden is. Een blind gevoel voor utopie?
Een gendefect in het grote doolhof van onze gedachtenstroom? Geef me je hart, lieve schat, en ik ruk het eruit. Ik kook het, bak het en eet het op. dan leef ik weer, dan klopt jouw hart in de mijne. Wat ik wil? Wat ik wil is branden. Wat ik wil is gevaarlijk vuur, geen onschuldig sterretje in mijn hand. Ik wil me branden aan jou. Als ik je aanraak dan moeten de vonken al van jouw vingertoppen afschieten, recht naar de mijne. Dan kijk ik je aan, en verlies mezelf, moet ik mezelf zien terug te vinden in jouw ogen. Laat me maar dwalen, ik hou wel van een zoektocht. Wat ik wil is dat jij siddert en beeft van verlangen. Dat je angst hebt voor wat ik met je kan doen. Met je geest en met je lichaam.

Ik wil je helemaal en alles van je. Maar natuurlijk mag je me dat nooit kado doen. Ik moet ervoor vechten. Ik moet smeken en strompelen. Mijn mooiste en beste gedachten moet ik je geven. Je verkoopt je ziel duurder dan faust aan de duivel.
Samen zouden we boven alles staan. Boven alles en iedereen uitstijgen. We zouden neerkijken op het volk dat het nooit begrepen heeft.
Passie is het sleutelwoord van ons bestaan. Elke dag, elke minuut zou het een feest zijn om ons zelf te beleven. En allemaal zouden ze alleen nog van uit de verte hoofdschuddend naar ons op zien.

Zo droom ik. Zo droom ik elke dag. Zo geeft mijn armzalige brein utopische prikkels af die ik vervolgens koester. Wat moet ik anders? Wat is er anders? Fantaseren en relativeren, een mix voor het kweken van mijn realiteit.
Geef me je ogen en ik kijk erin met een hoop die overvloeit in een redelijk aangename waarheid. Geef me je mond en ik proef je vriendschap. Geef me je huid en ik zal je strelen. Natuurlijk is er geen brand. Natuurlijk niet. Brand zou er alleen maar zijn om snel te blussen. Ik zou zelf meteen bij de vrijwillige brandweer gaan. De waarheid is controle. Ik wil ook controle. Heel de wereld wil ik controleren, want controle is veilig.
Zo kan ik mijn leven aan, zo kan ik leven. En zo haat ik mezelf erom. Twee uitersten, in dit vreemde lichaam. Een voortdurende oorlog in mijn hoofd. Alsof er een christen tegen een atheist zegt: wij zijn één! Alsof de duivel en god zich proberen te verzoenen.
Geloof in mij en ik zal u vernietigen.

Top