| Bovengronds |
| Front Artikelen Archief Album Top 5 De Afgrond In Aanraders |
| Ondergronds |
| Over de Afgrond Contact |
| Verwante Gronden |
| Artikelen
van Monica Dols |
| Onderwerp:
Leven |
| Commentaar |
| Moet de nieuwe film van Geert Wilders op voorhand verbannen worden of moet iedereen het voor zichzelf bepalen? Gepost door:Roger Dols Gepost op:2008-01-18 17:07:27 (179 reacties) Eerder Commentaar |
| de Afgrond zoekt nog redactieleden en/of schrijvers. Wie biedt zich aan? Gepost door:monica Gepost op:2007-09-27 16:26:41 (43 reacties) Eerder Commentaar |
Boventallig Zijn
Monica Dols
24 april 2006Untitled Document
Aantal reacties: 1
De zon schijnt. Er is een flinke menigte gekomen om het spektakel bij te wonen.
De rode loper ligt klaar. Langzaam en statig loopt de directeur via de rode loper naar het zorgvuldig uitgekiende eindpunt. De punten van zijn jacquet wapperen in hetzelfde tempo als zijn loopmars mee, bijna alsof ze dansen. Zijn hoge hoed wiebelt een beetje op zijn iets te bolle hoofd. Wonderlijk dat deze dingen niet goed op maat gemaakt worden. Als hij op zijn bestemming aankomt kucht hij verontschuldigend, en test daarbij meteen de microfoon. De menigte wordt langzaam stil en vol verwachting kijken zij op tegen de directeur. De directeur haalt een klein vierkant briefje tevoorschijn uit de zijden binnenzak en vouwt dit open met een ernstige secure beweging. Heel rustig en beheerst noemt hij in de microfoon de namen die op zijn briefje staan. De afgeroepen medewerkers maken zich los uit de menigte en gaan een weinig nerveus op de rode loper staan. Uiteraard op gepaste afstand van de directeur. Als alle namen van het briefje op de loper staan kijkt de directeur hen gewichtig aan. Met een prachtig beschaafd accent en op precies de juiste toonhoogte zegt hij tegen hen: “hierbij verklaar ik u boventallig”. De menigte klapt zo hard dat de blaren spontaan op hun handen springen. De medewerkers op de loper blozen een beetje en sommige van hen pinken een traantje van ontroering weg. Wat een moment.
Daarna overhandigt de directeur hen plechtig het sociaal plan. Dan deelt hij hen mede dat zij niet eens meer naar hun werkplek terug hoeven vandaag. In feite, helemaal niet meer. De menigte gaat uit zijn dak! Er wordt gejuicht en met de voeten op de vloer gestampt. Langzaam zakt de zon achter de directeur in een zee die rood kleurt ervan. De directeur loopt via de rode loper op de medewerkers af, geeft hen een hand en wenst hen veel succes. Dan loopt hij naar zijn limousine, zet zijn hoed af en gaat met een gerust hart richting huis. De menigte verspreidt zich intussen, de warme maaltijd wacht thuis.
De medewerkers staan er nog, hun voeten optillend voor de mannen die de rode loper intussen oprollen. Ze kijken elkaar aan, niet wetend wat te zeggen.
De zon is al bijna onder. Het wordt donker……
