Avondje Experimenteren

Monica Dols 19 mei 2006 Aantal reacties: 1

 

Het is een rustige donderdag en ik kijk op de nieuwsbrief die ik via cafe de Nor binnenkrijg.
De Nor is een gesubsidieerd cafe dat met zijn kleurige muren, relaxte sfeer en wisselende schilderijen expositie ook met enige regelmaat optredens verzorgd. Deze donderdag is er een aankondiging van madame p. Nooit van gehoord. Maar na het bezoeken van de website word ik nieuwsgierig en besluit er mijn oor live tegenaan te werpen. Helaas is er weinig reclame gemaakt voor deze avond want het publiek bestaat uit tien mensen, inclusief barpersoneel.
Rond half tien zijn de stoelen van het podium gehaald, staan de tafels met meer kabels dan apparatuur klaar en heeft mevrouw p. haar harige roze kleedje uitgespreid onder deze kabels.
We beginnen met Rinus van Alebeek. Rinus met pet en hawaiihemd gaat achter de tafel zitten en sampelt dat het een lieve lust is. Hij lijkt vooral te improviseren en op zijn gevoel af te gaan, of op zijn gehoor, hoe je het bekijkt. De samples worden aan elkaar geregen zonder dat er van echte muziek sprake is maar toch ook weer wel. En dit alles op ouderwetse cassettebandjes (kent u ze nog?) De drie jonge jongens die achter me zitten en verdwaald lijken (was er vroeger hier geen jongerenavond?) worden onrustig. Een van hen roept zo vaak dat dit nergens op slaat dat hij zelf wel een sample lijkt. En waarachtig, na een paar minuten hoor ik overal samples in. Het koffiezetapparaat zoemt boven van Alebeek uit. In de Nor mag namelijk niet hard gespeeld worden, dan worden de buren boos. Rinus kijkt op naar de koffiezettende vrijwilliger en glimlacht. Wellicht dat ook hij weer inspiratie opdoet voor een nieuwe sample. De jongens staan op en verlaten het pand.
Er lopen nog wat mensen in en uit. De deur slaat iedere keer hard toe. Weer een sample.
Rinus gaat tevreden met zijn hoofd op tafel liggen en lijkt in ruste. Dan springt hij overeind en buigt waarop hij meteen nog een tiental minuten het volume wat verder opendraait en begint te freaken. De geluiden gaan via je oren naar je slokdarm en plonsen in je maag. Cool.

Na een korte verkleedpauze gaat madame p. aan de slag. In een lange glitterjurk, haar haar opgestoken en haar tattoos duidelijk zichtbaar op haar armen. Ze lijkt een onschuldig Italiaans meisje dat binnen een minuut kan transformeren tot heks. En dit blijkt te kloppen. Met niets meer dan wat samples en haar stem doet zij de meest vreemde dingen. Een kruising tussen het geruststellend zingen van lisa gerrard en de hysterische uithalen van nina hagen op een volkomen ander soort ritme. Beter kan ik het niet uitleggen. Beter wil ik het niet uitleggen. Ga kijken op de website van madame p. en bestel haar ceedees.
Na afloop praat ik even met Rinus die zich heeft ontfermt over de ceedeeverkoop. Rinus heeft grootse plannen in Berlijn en klinkt als een gedreven optimist. Hij verteld enthousiast over het verschil tussen zijn ceedees. Dan praat ik nog met madame p. die in het dagelijkse leven Paticia Oliva heet. Ik zeg haar dat het jammer is om te moeten optreden voor zo weinig mensen. Zij beaamt dit maar ziet het als part of the deal. Ze verheugd zich wel heel erg op haar komende tournee door de states. En inderdaad, als je op haar website kijkt zie je een indrukwekkende lijst van plaatsen waar zij zichzelf zal presenteren. Madame p. maakt trouwens niet alleen muziek. In alle bescheidenheid ligt er op de tafel een zelfgeknipt en geplakt boekje met foto’s. Prachtige foto’s van een kerkhof in Genua.
Met de cd’s van Rinus en P. en met het boekje keer ik tevreden huiswaarts.

Website madame p.: www.myspace.com/madamepi
Website Rinus van Alebeek: emc.yserv.com/103

Top