Koorddansen

Schuifelen om te leren dansen. Monica Dols 10 augustus 2006

 

Voorzichtig en zeer behoedzaam schuifelt ze vooruit. Haar ene voet zorgvuldig voor de ander.
In haar linkerhand houdt zij een schattig parapluutje, zo een van wit kant, die omhoog en omlaag beweegt. Haar blik gericht op de overkant, de eindstreep. Dat is haar doel, die overkant. Ze kijkt met een schuin oog naar beneden terwijl iedereen weet dat dat niet verstandig is. De afgrond is diep en de bodem hard. Of je dat overleeft is nog maar zeer de vraag want een vangnet hangt er niet altijd. Ze kijkt snel weer vooruit en concentreert zich op het balanceren. Het lijkt wel alsof ze nooit de overkant zal halen. En stiekem wil ze dat ook niet. Dat balanceren, de voorzichtigheid, de spanning, zorgen voor een ongekende adrenaline. Als ze weer veilig met haar voeten op de grond gaat staan is dat alles over. Dan is het leven weer gewoon het leven. En daar heeft ze nou net niks mee. Ze wil leven met hoofdletter L. Ze is niet gelovig, heeft niet het idee dat er iets anders is. Ze heeft dus haast. Haast om in dit leven er alles uit te slepen wat er uit te slepen valt. Leven, voelen. Haar lichaam laten overspoelen door emoties en gevoelens. Voelen met hoofdletter V. Anderen waarschuwen haar steeds niet op het koord te stappen. Haar voeten op de grond te houden en het leven praktisch te bekijken. Overlevingsmechanisme. Ze begrijpt het wel, het lijkt soms zelfs verleidelijk. Maar iedere keer weer komt alles in haar daartegen in opstand. En iedere keer weer stapt ze op het koord. Iedere keer weer zoekt ze de grens op van haar kunnen. De grens van wat spanning is en wat haar gevoelens haar ingeven. Een stap ernaast en het kan consequenties hebben die niet waren voorzien. Het kan haar lichaam breken. Maar in haar val kan zij ook anderen meenemen. Ze kan landen op de lichamen onder haar. Ze kan een heel gezin breken.
Is dat haar verantwoordelijkheid? kan zij verantwoordelijk zijn voor mensen die onder haar door lopen en zich dus bewust of onbewust bemoeien met haar balanceerkunsten? Ze houdt zich graag voor van niet. Als je schuifelt over dat koord kun je niet steeds opletten wie er onder door loopt. Mensen hebben toch zeker een eigen verantwoording?!
Ooit, ooit, wil ze meester zijn in het koorddansen. Dan zal ze erop springen, rennen en letterlijk dansen. Dan is de spanning verheven tot kunst. Dan zal ze lachen om mensen die angstig naar boven kijken. tot die tijd zal ze het moeten doen met oefenen. Oefenen in balans, zoekend naar de grens van het koord.
 

Zelf koorddansen kun je hier: www.ikspeel.nl/?act=play&id=554

Top