Andere Soep

Rinus van Alebeek 9 juli 2007

Soms denk ik dat ze het er om doen, bij  Eurolines, dat ze de armoede van de mensen die ze vervoeren nog eens willen benadrukken. Bij Amsterdam Amstel zijn het de suffige dranghekken en het noodgebouw met de loketten die immer een slecht weer beeld oproepen. In Kopenhagen is het een zijstraat achter het station, normaal gesproken een zone die door straatmadeliefjes wordt betippeld, waar in tijden van winterse en andere cholerische weersomstandigheden de reizigers koukleumend op de bus mogen wachten. In Malmö is het een parkeerplaats op een industrieterrein.

In Parijs is in de catacomben van een commercieel centrum een busstation ingericht. Verwacht er geen luxe. De enige plek die een vergelijking met de glamour van luchthavens kan doorstaan is de kassa. Het belegde stokbrood kost vier en een halve euro. Een liter mineraalwater mag je voor bijna drie euro meenemen. Dat is nog net duur genoeg om de waarde van één gulden te herinneren.

De meeste busreizigers, mezelf incluis, zouden in een vluchtelingenstroom niet misstaan. Troost wordt geboden door de medewerkers. Ook daar moet een zeker selectiebeleid zijn gevoerd. Jonge mensen van alle huidskleuren die met diverse koffievarianten zijn te vergelijken, hebben er hun emplooi gevonden: ontsnapt aan de sociale verkettering. Zou je denken.

De buschauffeurs zijn meestal degelijke lui, vaak met een zachtaardig gevoel voor humor, zoals de Afrikaanse jongeman met de Malcolm X bril, die als een bandleider zijn vaargasten waarschuwde dat de bus weer ging vertrekken. Of de Turk die van Düsseldorf naar Brussel reed en aan een stuk door grappen bleef maken. Alleen de Belgische chauffeurs zijn niet goed wijs, houden de deur van het toilet op slot, vergeten tassen in een bus over te laden, en geven je daar dan de schuld van als je je beklaagt. Ik heb niks met Belgen overigens, vind ze achterbaks. Brussel is een stad voor boerenhufters.

Maar ik wil het hier niet over Belgen hebben. En ook niet over de euro trouwens, die enkel is ingevoerd om de middenstander te slijmen en ervoor te zorgen dat die eindelijk met zijn eindeloos geklaag ophoudt. Ook wordt dit niet een pleidooi voor de Europese postzegel of de Europese simkaart, om nog maar te zwijgen van de Europese bankrekening. Dat zijn allemaal onderwerpen waar het Europese voetvolk dat op het allergoedkoopste vervoer is aangewezen niets aan heeft.

Dit voetvolk kijkt graag naar filmen als 'Highlander' of ' Air Marshall' of iets van Jean Luc VanDamme, een film waar zulk een oorteisterend luide en brutale martelscène in was opgenomen dat de Moslima naast me haar voorhoofd tegen de rugleuning drukte om maar van het kabaal en het geweld verlost te zijn. Het voetvolk leest ook de Figaro. Die krant was bij duizenden gratis en voor niets uit de rekken te plukken. Dan ben ik Hollander genoeg om er ook eentje te nemen. Ik lees drie woorden frans, overigens.

Nee hoor. Een paar meer. Genoeg althans om na het lezen van twee alinea's van gastcolumniste Ayaan Hirsi Ali te concluderen dat de arme behoorlijk overstuur is. Het 'gelukkige mens' moet een manager hebben, anders kan ik niet verklaren dat ze nu ook in internationale kranten rustig verder mag blaten.

Het stuk begon fijn rampenfilm retorisch met een oproep aan de verbeelding van de lezer. Stel je voor dat in Londen tijdens een manifestatie de Koran en de vlag van Saoudi Arabie worden verbrand. Ja, stel je voor zeg! Kukeluu nog aan toe. Maar goed, de toon was gealarmeerd genoeg om door te lezen. Er was vast en zeker iets heel erg onheilspellends gebeurd in de wereld.

Inderdaad. In een stad die begint met een M in Afghanistan, een stad waar ik nog nooit van had gehoord, en nu ik er van gehoord heb niet kan herinneren hoe hij heette, ook niet nadat ik de landkaart van Afghanistan met een loupe had afgezocht, in die stad had men de Bijbel en een of andere vlag verbrand of zoiets. Wat precies kan ik me ook niet meer herinneren, maar verbrand was het in ieder geval. Heel gemeen, hoor!

Ik heb niet verder gelezen, omdat de vergelijking van zo een pijnlijke domheid was, dat ik heb besloten U, goedgelovige lezer, gratis en voor niets een korte cursus kreatief lezen aan te bieden.

Vertrouw nooit een politicus of opiniestrijder die papaver met bolhoeden vergelijkt. Ali had Afghanistan met Noord-Ierland moeten vergelijken; de vlag die door een paar hooligans in een achtertuin in Mullaghcarn wordt verbrand is Engels, het portret waarop wordt gedanst, is van de koningin. Zou het iemand iets kunnen schelen? Als het dan zonodig tussen moslims en christenen moet gaan, laat ze dan voor mijn part op een Koran piesen in Metohija. Dat ligt in Kosovo. Zou iemand er wakker van liggen? Nee dus.

Sta me verder toe deze cursus met een lichte mediatraining af te sluiten: als U iemand met een heel erg bezorgd gezicht in de camera ziet kijken, vooral de Transsylvaanse mevrouw Rice is daar goed in, denk dan in Gods en Allahs naam meteen aan sprekende dieren of aan de vrouw met de baard. Denk aan Kabouter Bos en Prins Balkenende. Denk aan een aapje in een ruimtepak. Denk aan coffeine, maar denk vooral aan Uw gezondheid. En houd alstublieft op de tabaksindustrie te steunen, want van dat geld worden de Hirschi Ali's in onze wereld betaald.

Top