Monica Dols
13 april 2004
Untitled Document
Het is Pasen. Wat is Pasen eigenlijk? Niemand maakt
zich nog druk om de betekenis van welke feestdag dan ook, als het
maar feest is. En, als men er maar vrije dagen mee scoort.
Dankzij Mel is dit weer een jaar waarop in ieder geval bioscoopgangers
weten dat Pasen niks te maken heeft met eieren zoeken en jezelf vol
eten proppen.
Niet dat het uitmaakt, de meerderheid van de mens zal toch zijn “feestdagen”
op deze manier doorbrengen.
Maar wat als je niets van dit alles interessant vindt, wat doe je
dan met je vrije dagen. Ik besteedde mijn lange weekend gewoon in
de Oostelijke Mijnstreek waarin optimistische benamingen als “Parkstad”
en “Parel” de treurigheid moeten verbergen van gebrek
aan wijd uiteenlopend cultureel vermaak.
De eighties-parties vieren ook in het Limburgse hoogtij en als middendertiger
is dat dan weer jeugdsentiment waarvoor je met het verstrijken der
jaren steeds gevoeliger wordt. Ik trek dan ook op zaterdag richting
Obscura. Hier geen Rick Ashley, Madonna, of Bowie. Hier draait men
gothic, new wave, industrial. De sfeer is er altijd goed, het bier
goedkoop en als het je scene is, levert het een fijne dansavond op.
Op zondag besluit ik naar Brunssum te gaan om vrienden en bekenden
op te zoeken tijdens het zoveelste jaar waarin “heavy easter”
wordt georganiseerd. Mentaal denk ik het niet te trekken om al vanaf
de eerste minuut aanwezig te zijn. Aangezien de aanvangstijd twee
uur is ben ik rond vier uur aanwezig om te aanschouwen en te concluderen
dat de tijd toch stiekem heeft stilgestaan. Dezelfde mensen, dezelfde
muziek. Is dit goed of niet? Moet ik genieten van dit samenzijn met
oude bekenden en de aloude Brunssumse rockscene lekker het ene oor
in en het ander oor uit laten gaan? Het lukt me ongeveer twintig minuten
om naar de muziek te luisteren. Ik vererger de boel door alleen spa-rood
te drinken en rond half zeven kan ik het niet meer aan.
Dan maar zondagavond naar Maastricht, in Backstage draait ons aller
Eugene Baak, wederom gaat het om een eighties party. Misschien kan
ik de zeven verschillen zoeken. Maar goed, Eugene heeft al op de Subs-site
aangekondigd “los ninjos” te draaien en bovendien ben
ik nieuwsgierig geworden naar deze vage commentator.
Backstage is nog zo goed als leeg bij aankomst. Maar de muziek klinkt
al goed en als de beloofde “los ninjos” wordt gedraaid,
spring ik op de dansvloer. Uiteraard stel ik me even voor aan Eugene.
Hmm, hij ziet er niet uit zoals verwacht maar wellicht zal dat vice
versa zijn. Wat had ik me voorgesteld? Misschien naar aanleiding van
groots commentaar ook een grote stevige kerel. Eugene draait nog een
half uur leuke plaatjes, die toch wel in de new wave scene geplaatst
kunnen worden, en dan wordt hij afgelost. Tenminste, dat denk ik dan
nog. Ik heb Eugene in het dj-hokje niet meer teruggezien.
Rond half twee is de zaal van half vol naar weer redelijk leeg overgegaan
en vertrek ook ik maar weer richting Heerlen.
Dan is er nog een paasmaandag. Wat doe je op die dag? Juist: naar
de meubelboulevard!!
Niet dus. Als heel truttig Nederland zich op de meubels stort zit
ik thuis achter de pc.
Hopelijk is er volgend weekend weer iets leuks te doen.
Top