De achterhaalde strijd om de olie

Geronsegur
24 mei 2004
Aantal reacties: 1

In onze tijd zijn wij niet anders gewend dan dat olie een grondstof is waar zelfs oorlogen om worden gevoerd. Het is een rijke bedrijfstak die geld genoeg verdiend om zeer zware lobbies draaiend te houden of in het geval van enkele oliesjeiks legers en terroristen in te huren. Het westen valt Afghanistan en Irak binnen en bevrijd Koeweit met als onmiskenbaar motief om de oliehandel draaiend te houden. Het is immers letterlijk en figuurlijk de brandstof van onze economie. Hoewel de conflicten in het Midden Oosten niet veroorzaakt zijn omwille van olie, worden zij er wel door in stand gehouden. Het mag ook geen geheim zijn dat de VS Israël niet omwille van een joodse lobby steunen. Die steun is er omdat Israël een sterke verdeeldheid zaait in het Midden Oosten tussen landen die maar al te graag olie leveren aan het westen en de landen die sterk tegen het westen gekant zijn. Terwijl het Midden Oosten het centrale toneel in de conflicten van onze tijd vormen en de westerse oliebaronnen blind vechten om hun invloed te behouden en te doen gelden is er een ondergrondse beweging gaande. Deze beweging zal de oliebaronnen buitenspel zetten en het Midden Oosten van iedere invloed en inkomstenbron beroven die zij bezitten. Het politieke en economische landschap zal er ingrijpend door veranderen.

Deze verandering bestaat er uit dat olie domweg niet meer de belangrijkste energiebron zal zijn. Kernfusie zal dat wel zijn. Een deel van de benodigde kennis is er al. Het ontbrekende deel zal binnen 20 jaar beschikbaar en inzetbaar zijn. Waterstof, welke de benodigde brandstof is, is in zeer grote mate overal op deze aardbol aanwezig. Dit betekent dus het tragische overlijden van olie-lobbies, oliebaronnen, groepen milieuactivisten, oliesjeiks en complete bedrijfstakken welke van de olie afhankelijk zijn. Wie overleven er wel? Zij die de waterstof gaan winnen en distribueren. Degenen die de centrales gaan runnen. De waterstof-lobby zal de olielobby verdringen. Daarnaast zal er door de kernfusietechnologie veel spin-off ontstaan welke nieuwe bedrijfstakken, producten en diensten mogelijk maken. Het zal nieuwe belangenconflicten in het leven roepen waar op lange termijn ook weer de een of andere oorlog om gevoerd zal worden.

Het bijzondere van deze ontwikkeling is dat ze tegelijkertijd voor de hand ligt en schijnbaar ver weg is. Hierbij draait het er enerzijds om of men ver genoeg vooruit kan kijken of niet. Anderzijds draait het er om wie op welk moment de ten dode opgeschreven olie-economie verlaat om te investeren in de nieuwe tak. Veel grote oliemolochs in het westen en het Midden Oosten zetten nog steeds blind in op de olie en zullen te laat zijn met omschakelen. Een zeer klein aantal rijke investeerders zijn al bezig met onderzoek en voorbereiding. Zij zijn het die de kaarten uit zullen delen.

Met deze wetenschap in je achterhoofd loont het om naar het politieke en economische wereldtoneel te kijken. Deze onomkeerbare ontwikkeling maakt de conflicten in het Midden Oosten tot een tragisch-komisch schouwspel. De olielanden in het Midden Oosten hebben decennia de tijd gehad om de oliedollars te investeren in de toekomst van hun land. Zij hebben hierin jammerlijk gefaald. De prijs die zij moeten betalen is vergetelheid. Hun rol op het wereldtoneel is eindigend. De oliebaronnen voeren hun laatste oorlogen. De lobbies kopen een laatste politicus. De oliesjeiks kopen hun laatste limousines. Zij staan in de rij voor de geschiedschrijving. Tragisch zijn zij die hun leven moeten laten in de nog resterende achterhaalde conflicten.

Top