Geestverruimend cruisen rond Arc de Triomph

Roger Dols
30 mei 2004
Aantal reacties: 2

Nederland is een aardig land, maar heeft als nadeel dat het geen echt grote steden heeft. Zelfs Amsterdam is op Europese schaal een middelmatige stad. Niet erg. Voordeel van dit kleine land is dat je snel in het buitenland zit. Als Limburger zit ik in dit opzicht nog in de gunstigste provincie. Half uur rijden van Luik en Keulen. Uurtje rijden van Düsseldorf, Dortmund, Brussel en Antwerpen. Zo ben ik laatst met mijn vrouw naar Frankrijk op vakantie gegaan. Met de auto naar Champagne en Picardie.

Iedereen die ook in het buitenland met eigen auto rijdt weet dat het verkeer in Nederland hectisch kan zijn, maar vergeleken met onze europartners toch erg normaal is. Je kunt in de randstad uren rondrijden zonder erg rare situaties tegen te komen. Uitzonderingen daargelaten. Wanneer je de grens over gaat begint het pas leuk te worden. Duitsland bijvoorbeeld. Daar zijn de meeste mensen zeer beleefd in het verkeer. Dit in tegenstelling tot het verkrachte beeld dat Nederlanders van onze kuilengravende oosterburen hebben. Duitsers zullen je op de weg altijd de ruimte geven. Op voorwaarde dat je tijdig oprot van de linkse baan als de zoveelste Porsche met 250 kmh aan komt vliegen. Voor alle landgenoten die van de zomer met hun sleurhut op vakantie gaan: NOOIT inhalen op 2-baans snelwegen. Wanneer de Duitsers uit wraak tegen de sleurhutten ooit een invasie zouden beginnen, zou ik ze gelijk moeten geven.

Waar de Duitsers onverdeeld beleefd zijn, zijn de Fransen onverdeeld duidelijk. The winner takes it all. Dit geldt op alle snelwegen, hoofdwegen, binnenwegen, paden en steegjes. Ben je minder brutaal als je medeweggebruiker, dan heb je domweg geen voorrang. Ook wanneer de borden iets anders aangeven. Voor ons brave Nederlanders is dit zeer onthutsend. Toch wen je er op den duur aan. Met of zonder deuken, na voldoende uren op de Franse wegen weet je er doorgaans mee om te gaan. Zoals Frankrijk altijd iets anders doet dan de rest van de wereld, zo is Parijs anders dan de rest van Frankrijk. Niet alleen legt de gemiddelde Europeaan het qua brutaliteit af tegen de Fransman op de weg. De gemiddelde Fransman is zeer beleefd vergeleken met Parijzenaars.

Een mooi voorbeeld vormen snelwegen rond Parijs. Het concept van een ringweg ontbreekt er volledig. Daar voor in de plaats is er een kluwen snelwegen die met Mikadoprecisie lijken te zijn neergelegd. Voor alle structopaten is dit rampzalig. Voor alle normale mensen is het irritant. Voor de lucky few is dit uitermate spannend. Je wordt van alle mogelijke kanten gepasseerd als je niet je eigen plaats ‘verovert’. Gebruik van je richtingaanwijzer betekent dat je er hoe dan ook aankomt. Deal with it. Dit gedrag wordt trouwens niet alleen vertoond door mensen in personenauto’s. Vrachtwagenchauffeurs doen hier lekker aan mee. Dit om het allemaal nog wat spannender te maken.

Zelfs hier kun je echter aan wennen. De overtreffende trap van bizar weggedrag kom je echter alleen in de binnenstad van Parijs tegen. Ik ben al op behoorlijk veel plaatsen geweest. Zelfs in Italië gaat het er minder bizar aan toe. Het mooiste moment in je leven als naar spanning zoekende bestuurder moet wel zijn als je voor de eerste keer in je leven in een auto de Arc de Triomph nadert. Op zo’n 30 meter doemt het voor je op. 7 rijen dik draaien de auto’s met 50 kmh om de Arc heen. Voorsorteren is er niet bij. Vrouwen en kinderen eerst. De auto’s kruisen elkaar over het hele plein van links en rechts voorbij. Vanaf de 13 (!) toegangswegen wringen de auto’s zich tussen de anderen in met de ‘knipperlicht aan, ogen dicht en gas geven’-methode. Op het plein strijden de doorrijders verbeten tegen degenen die het plein willen verlaten. Er zijn zelfs inhalers. Met mezelf achter het stuur en mijn vrouw als navigator vermengen we ons met de andere auto’s. In totale extase en met een brede grijns op mijn gezicht pas ik me aan het rijgedrag van de anderen aan. Als volleerd aso glij ik over het plein alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Een varken in een varkensstal.

Het verkeer rondom de Arc is een toeristische attractie op zichzelf. Een echte aanrader. Gek genoeg gebeuren er relatief weinig ongelukken. Deze totale chaos kent klaarblijkelijk toch een systeem. Dit systeem is gewoon het recht van de brutaalste. Twijfelen en beleefdheid zijn uit den boze en een garantie voor uren rond de Arc rijden zonder er van af te komen. Hier kun je je lekker uitleven op legale wijze. Heerlijk. Mijn volgende trip naar Parijs gebeurt zeer zeker met de auto. I’m hooked.

Top