Over Anti-Amerikanisme en Moslim-Fobie

Roger Dols
3 september 2004
Aantal reacties: 7

Over domheid kan men twee dingen zeggen. Het negatieve aspect is dat de domheid van de mens eindeloos is. Het positieve aspect is dat die domheid beperkt wordt door de beperkte levensduur van een mens. Domheid is er verder in vele soorten en maten. Twee soorten zijn tegenwoordig in de actualiteit echter prominent aanwezig, namelijk anti-amerikanisme en moslim-fobie.

“Wenige Menschen denken, und doch wollen alle entscheiden.“

Friedrich II der Grosse

Moslim-fobie
Beginnend met de laatste afwijking kun je stellen dat de ‘kennis’ van de islam en van moslims bij de meeste mensen als volgt is samen te vatten.

• Moslims slaan hun vrouw bont en blauw.
• Moslims plegen zelfmoordaanslagen.
• Moslims liggen de hele dag in een theehuis, aan een waterpijp hangend, terroristische acties voor te bereiden.
• Moslims zijn dom en lui.

Zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Een aanzienlijk deel van de Nederlandse bevolking is dit soort belachelijke meningen toegedaan. Sinds Pim Fortuyn durven meer mensen dit ook hardop te zeggen. En dat is eigenlijk wel een goede zaak. Waarom? Nederlanders vinden dat ze in een vrijdenkend, ontwikkeld land leven waarin de mensen gastvrij, openhartig en ruimdenkend zijn. Deze grote groep moslimfoben bewijzen dat Nederland iets anders in elkaar zit. Voordat een samenleving genezen kan worden van haar aandoeningen, moet eerst vastgesteld worden dat er een ziekte is. Te veel mensen lijden aan ‘wat de boer niet kent, dat vreet ie niet’. Wanneer je bedenkt dat de meesten niet eens het verschil weten tussen soennieten en sjiieten en er toch allerlei rare meningen over moslims op na houden, dan is dat in mijn ogen ziek. De cultuurclash die een aantal nederlanders ervaren is feitelijk niets anders dan de kudde die uit domme angst de andere groep argwanend gadeslaat.

De overheid besteed miljoenen euro’s aan voorlichtingscampagnes over roken en gezond eten. Maar het is in Den Haag blijkbaar nog niemand ingevallen om een campagne te starten om mensen van dit soort ontwrichtende, domme sentimenten af te helpen. Dat betekent dat zij de omvang hiervan nog steeds niet zien of dat het ze niet interesseert. Anders gezegd, de overheid is een gezapige kudde die de kudde gadeslaat die uit domme angst de andere groep argwanend gadeslaat. Tot zover onze openhartige ruimdenkende samenleving.

Anti-amerikanisme
Een ander raar sentiment dat sterk leeft is anti-amerikanisme. Voor alle duidelijkheid, ik ben niet pro- of anti-amerika. Ik draag wel het Avondland (Europa) met al haar glorie en tekortkomingen een warm hart toe. Maar dit is alweer genoeg over mezelf. Waar Nederland tot een decennium geleden nog grotendeels pro-amerikaans was, is men nu overgestapt op het meer populaire anti-amerikanisme. De VS worden van bijna ieder conflict op deze planeet verweten de veroorzaker te zijn, vooral die in het Midden-Oosten. Nu is het zo dat de VS niets positiefs in de regio tot stand hebben gebracht, maar zij zijn zeer zeker niet de veroorzaker. De problemen daar zijn veroorzaakt door Engeland en Frankrijk na de eerste wereldoorlog. Na de tweede wereldoorlog was het weer Engeland en Frankrijk die de drijvende krachten waren achter de creatie van Israel. De VS hebben daarin vooral een passieve toestemmende rol gespeeld. Zo geldt voor de meeste conflicten dat zij veroorzaakt zijn door Europees kolonialisme. Van alle anti-amerikanisten hoor ik echter slechts weinigen, in het Westen of elders in de wereld, verwijtende kreten slaken tegen Engeland en Frankrijk. Het is de gemakkelijke uitweg.

Het is de gemiddelde Palestijn nauwelijks te verwijten dat hij een gebrek aan kennis heeft. Zij hebben immers nauwelijks een onderwijs-systeem. De gemiddelde Nederlander is dit echter wel te verwijten. Wij hebben wel een uitgebreid onderwijssysteem, we beschikken over bibliotheken en over internet. Wanneer wij dus Amerika, deels terecht, beschuldigen maar niet onszelf in één adem erbij noemen, dan is dat verwijtbare domheid. Het is bovendien een trieste afwezigheid van verantwoordelijkheidsgevoel. Tot zover onze openhartige ruimdenkende samenleving.

“Die Menschen leben alle unter die gleichen Himmel,
aber nicht alle haben die gleichen Horizont.“

Konrad Adenauer

Top